De filmrecensies van deze week

Doris ***

Na haar scheiding doet Doris (Tjitske Reidinga) haar best om het huishouden met haar twee tieners draaiende te houden. Dat is alleen niet zo gemakkelijk met schulden, aanmaningen en romantische dromen over haar beste vriend.... Door de tv-serie Doris heeft Reidinga haar rol helemaal in de vingers en dat is ook nodig, want de film is een echte onewomanshow. Ze is aangenaam gezelschap in een makkelijk te behappen filmpje van net geen anderhalf uur. Het eenvoudige verhaaltje wordt opgeleukt door Jane Austen-dromen waarin menige vrouw zich zal herkennen. Echt iets om gezellig met je vriendinnen naartoe te gaan.

Vanaf 20 september in de bios

The Nun **

Een non is op het eerste gezicht een vreemd onderwerp voor horror, want met dat pinguïn-achtige voorkomen zijn ze niet bepaald eng. Maar sinds The Conjuring 2 liggen de zaken toch anders: daarin dook een demonisch gedrocht in habijt op en die heeft nu haar eigen film te pakken. Maar fans pas op: het verband met de Conjuring-films is dun, zelfs al is er een voorname rol voor Taissa Farmiga, de jongere zus van Vera, die te zien was in deel 1 en 2. Ze speelt een non-in-opleiding die naar een griezelig Roemeens klooster gestuurd wordt om te onderzoeken waarom een non zich daar heeft verhangen. Dat levert veel gebrul van demonen, gesmijt met wijwater en andere Exorcist-achtige taferelen op. Strak gemaakt, maar de shocks zijn van het goedkope soort.

Nu in de bioscoop

Peppermint ***

Als Jennifer Garner zichzelf in de openingsscène van Peppermint aan een schotwond in haar bovenbeen opereert, dan weet je: dit is een keiharde tante! De actrice speelt Riley North, een moeder wier man en dochtertje vermoord worden door een Mexicaans drugskartel. Omdat de corrupte politie en justitie haar geen gerechtigheid kunnen geven, zet de weduwe zichzelf dan maar in wraakengelmodus. Sinds Elektra (2005) weten we dat die rol Jennifer prima afgaat en dus zijn brekende botten, kogelregens en bloedfonteinen het logische gevolg. Vernieuwend is het allemaal niet, maar de liefhebber van gelikte actie zal Garners meedogenloze gevoel voor rechtvaardigheid zeker op prijs stellen.

Vanaf 6 september in de bios

Catacombe ***

Je leest er wel eens wat over: voetballers die zich door gokbazen hebben laten omkopen om westrijden met opzet te verliezen. Deze film geeft het beeld van zo’n geval dat je je als leek daarbij voor zou stellen: een sporter die over zijn hoogtepunt heen is, schulden heeft en uiteindelijk geen andere uitweg ziet dan zijn trots opzij te zetten en zijn ziel te verkopen. Dat klinkt niet als een aanbeveling, maar ondanks het verrassingsvrije plot werkt Catacombe prima als grauw drama. Vooral de pijn die de voetballer in kwestie voelt bij het teleurstellen van zijn dochtertje maakt de film goed voelbaar en dat is mede de verdienste van ex-Opposites-rapper Willem de Bruin, die een heel mooi acteerdebuut maakt.

Vanaf 13 september in de bios

Papillon ***

Voor een film van 45 jaar oud heeft Papillon nog opvallend veel liefhebbers en dat heeft ongetwijfeld een rol gespeeld bij het besluit om het boek dat als basis diende nog een keer te verfilmen. Het is een wat minder grimmige en daardoor ook wat minder intense versie geworden, hoewel het er nog steeds verre van gezellig aan toe gaat. Charlie Hunnam speelt nu de titelrol en hij is al niet zo’n begaafde acteur, maar nu hij vergeleken gaat worden met Steve McQueen is het contrast wel erg scherp. Gelukkig slaagt de nieuwe Papillon op veel andere fronten wel: het verhaal over de bijzondere band tussen twee gevangenen die moeten zien te overleven in afgrijselijke strafkampen in de jungle van Frans Guyana blijft een intense vertelling en Rami Malek, die eind dit jaar als Freddie Mercury te zien zal zijn in Bohemian Rhapsody, is fenomenaal als de andere helft van het bajesduo. Even niet te veel terugdenken aan die eerste en beste verfilming, dat is de truc. 

Vanaf 13 september in de bios

Alpha ***

Eén blik op de fris gewassen haren en modieus gecoupeerde kleding van het prehistorische jagersvolk waarbij het verhaal van deze film begint en je weet dat je Alpha niet serieus hoeft te nemen als historisch correct document. Dat zou ook wel veel gevraagd zijn voor een jeugdvriendelijk verhaal in de categorie 'een jongen en zijn hond'. Zijn wolf, om precies te zijn. Keda (Kodi Smit-McPhee) wordt voor dood achtergelaten na een mislukte jachtpartij. Hij sluit vriendschap met een wolf en samen proberen ze weer thuis te komen. Of dat lukt, wordt nooit echt spannend, maar de band tussen mens en dier wordt mooi verbeeld.

Vanaf 30 augustus in de bios

BlacKkKlansman ****

Spike Lee, de man achter Do the Right Thing, Jungle Fever en Malcolm X was de laatste jaren druk met documentaires, clips en korte films, maar in de bioscoop misten we hem. Gelukkig maakt hij dat goed met BlacKkKlansman, een film die het activisme van zijn vroege werk soepeltjes combineert met het afgemeten vakwerk dat hij liet zien met zijn commerciëlere films, zoals 25th Hour en Inside Man. Het waar gebeurde verhaal van een donkere agent die in de jaren zeventig – met hulp van een blanke collega – undercover ging in de Amerikaanse white power-beweging de Ku Klux Klan is op zichzelf al opmerkelijk. Maar het sterke van de film is hoe de historische gebeurtenissen de gruwelijke realiteit uit het nieuws van nu weergeven, soms een-op-een.

Vanaf 30 augustus in de bios 

Searching ****

David Kim (John Cho) maakt de grootste angst van een ouder mee: een verdwenen kind. We volgen de steeds wanhopigere zoektocht naar zijn tienerdochter via de schermen van de verschillende communicatie-middelen die ze heeft gebruikt. Dat lijkt een filmtrucje maar het went snel en past uitstekend bij het onderwerp. Het verhaal wordt ook spannend verteld; we puzzelen en hopen met David mee. John Cho is vooral bekend van de Harold and Kumar-comedy’s en de Star Trek-films maar laat hier zien ook een heel filmdrama op zijn schouders te kunnen dragen.

Vanaf 6 september in de bios