Aquaman **

Het superheldenuniversum van striphuis DC staat nog steeds niet stevig. Terwijl concurrent Marvel de miljarden aan het tellen is, blijft het in het andere kamp rommelen met meestal tegenvallende opbrengsten en dito films. En hoewel Aquaman een stap vooruit is na Justice League, is dit toch ook weer een stuk minder dan Wonder Woman. We zien hoe onze held (Jason Momoa) met zijn menselijke vader en moeder uit Atlantis tussen twee werelden staat en gedwongen wordt te kiezen als zijn halfbroer de macht grijpt in de onderwaterwereld. Het lijkt allemaal wel heel erg op Thor, maar dan met minder karakter en snedigheid en meer overdadige gevechten van allerlei computercreaties. Wat meer ruimte voor Momoa om te laten zien wie deze waterman is, had gescheeld, want wat hij doet, doet hij goed.

Vanaf 13 december in de bioscoop

Mortal Engines ***

Heeft producent Peter Jackson thuis een glazen bol staan? Juist in de periode dat het Verenigd Koninkrijk zich afzet tegen Europa, komt de filmmaker met Mortal Engines. In dit post-apocalyptische avontuur slokt de rijdende metropool Londen elk stadje op dat op zijn pad komt. Aan het stuur van deze hongerige hoofdstad staat snoodaard Thaddeus Valentine die de wraakzuchtige opstandeling Hester Shaw achter zich aan krijgt. Wat volgt is een uiterst vermakelijk en verrassend actueel sf-spektakel dat de looks van Mad Max heeft en de feel van The Hunger Games. Speciale vermelding voor het waanzinnig vormgegeven Londen én de meeslepende soundtrack van onze eigen Tom ‘Junkie XL’ Holkenborg.

Nu in de bioscoop.

Colette ****

In de negentiende eeuw werden vrouwen nog aardig onder de duim gehouden, maar dat weerhield Willy er niet van om het schrijfwerk van zijn vrouw Colette als zijn eigen verdienste te publiceren. Met onze huidige blik vinden we dat (hopelijk) raar, dus het is goed dat de film het enigszins inzichtelijk maakt hoe dat zo kwam. Dominic West maakt geen monster van Willy, evenmin als dat Keira Knightley haar rol als een mak lammetje speelt. Daardoor blijft het spanningsveld tussen die twee veranderen en knetteren, en is Colette meer dan een aardig kostuumdrama. We zijn immers meer dan honderd jaar verder en mensen vechten nog steeds om zichzelf te (mogen) zijn.

Vanaf 20 december in de bioscoop.

How to Train Your Dragon 3 ***

Na twee filmdelen leven vikingjongen Hiccup en zijn stamgenoten in vrede met de draken. Uiteraard liggen er nog steeds schurken op de loer, die de beesten een paar koppen kleiner willen maken, dus Hiccup en zijn huisdraak Toothless moeten toch weer aan de bak. Dat gaat gepaard met dezelfde ongein en hetzelfde animatieniveau als de vorige films. Het is heel simpel: als je die leuk vond, zul je ook genieten van deze afsluiter, want het niveau is lekker stabiel gebleven.

Nu in de bioscoop

The Hate U Give *****

De meeste tieners doen in zeker mate al aan ‘code-switching’ en laten thuis een ander gezicht zien dan op school. Voor Starr (Amandla Stenberg) geldt dat nog meer, want zij past zich aan naar gelang ze in haar zwarte wijk loopt of op haar witte school. Ze probeert zo min mogelijk op te vallen maar dat wordt steeds moeilijker naarmate de spanningen tussen die twee werelden oplopen. Het gelijknamige boek van Agie Thomas liet al zien dat het Young Adult-genre ons tot nadenken kan stemmen en dat geldt ook voor deze puike verfilming. Zowel film als stralend middelpunt Stenberg zal niemand onberoerd laten.

Vanaf 24 januari in de bioscoop.

Welcome to Marwen **

Nadat Mark Hogencamp (Steve Carell) genadeloos in elkaar is geslagen, verliest hij een deel van zijn geheugen en motorische functies. Als alternatieve therapie bouwt hij het fictieve plaatsje Marwen, waar zijn alter ego het (als pop) opneemt tegen de nazi’s. Bij dat laatste leeft de regisseur zich heerlijk uit met special effects en we vermoeden dat dit de hoofdreden was om het waargebeurde verhaal te verfilmen. Dat is mooi gedaan, maar de poppen weten weinig emoties te tonen of op te roepen. Barbie is geëmancipeerder dan haar collega’s hier.

Nu in de bioscoop

Grappig en ontroerend

Tieners hebben vaak de meest uiteenlopende bijbaantjes, maar dat van Otis (Asa Butterfield) is wel erg origineel. Hij gebruikt de kennis van zijn moeder, de brutale sekstherapeut Jean (Gillian Anderson), om zijn medeleerlingen te helpen met allerlei geestelijke en lichamelijke problemen. Daarnaast heeft hij zelf natuurlijk ook de nodige sores die zowel voor drama als humor zorgen.

De nieuwe Netflix-serie Sex Education doet denken aan Amerikaanse tienerfilms, maar dan met minder gêne rond de menselijke lichaamsvormen en -functies. Het resultaat is, met dank aan de leuke cast, grappig en ontroerend tegelijk. De serie is nostalgisch voor wie terugblikt op zijn eigen jeugd en educatief voor wie daar nog middenin zit.

Sex Education staat vanaf vandaag op Netflix.