Netflix is een horrorserie rijker. Onze collega's van Superguide verdiepten zich in The Haunting of Hill House en keken hoe eng deze Netflix Original nou eigenlijk is. 

Wanneer Olivia en Henry Crain begin jaren negentig samen met hun vijf kids Steven, Shirley, Theodora, Luke en Nell een zomer lang Hill House betrekken, lijkt alles koek en ei. De pret is echter van erg korte duur: er knaagt een doodenge, paranormale kracht aan dit stulpje die geenszins van plan is de familie met rust te laten. Dertig jaar later wordt dit nogmaals op een pijnlijke manier duidelijk: wat er zich afspeelde in het huis staat aan de basis van alle ellende.

Iedere aflevering is een andere Crain lijdend voorwerp, te beginnen met een volwassen Steven (onze eigen Michiel Huisman). Indrukwekkende montage en prachtige beelden schommelen ons moeiteloos heen en weer tussen het heden en verleden, waardoor het verhaal als een slimme puzzel in elkaar valt. Dat paranormale gespuis voorziet ons (en de Craintjes) niet alleen van hartverzakkingen. Horrorclichés zijn er, maar in plaats van de kijker te bombarderen met ordinaire schrikmomenten, zet regisseur Mike Flanagan ze vakkundig in om de emoties en acties van zijn personages kracht bij te zetten.

Om eerlijk te zijn, het zijn ook deze scènes die soms iets te makkelijk met onze emoties sjoemelen. Een treurig liedje inzetten voelt bij een serie van dit kaliber als een makkelijk trucje. Daarnaast is niet iedereen in de cast even sterk. Zeker de stukken waarin een langere tijd onafgebroken geacteerd wordt, zijn voor sommige acteurs een opgave. Maar goed, het is ze vergeven. Want hoe je het ook went of keert: de spoken van Hill House (in de breedste zin van het woord) grijpen je met twee ijskoude handen vast en laten je tot het einde niet meer los.

More content below the advertising

The Haunting of Hill House staat vanaf vandaag op Netflix.