Dog Days

De eenvoudige plotjes waaruit deze romcom bestaat, hebben een paar dingen gemeen: ze draaien om liefde, genegenheid én honden. De cast vol acteurs van het type ‘aardig, maar niemands eerste keus’ doet vermoeden dat we hier met een heel middelmatig genrewerkje te maken hebben, maar de waarheid is dat het allemaal reuze meevalt. De kwaliteit van de ineenhakende verhaaltjes over de liefdesproblemen van een stel hondenliefhebbers varieert van suffig tot charmant, maar het gemiddelde niveau is in orde. ***
vanaf 22 augustus in de bios

Under the Silver Lake

It Follows, de doorbraak van regisseur en schrijver David Robert Mitchell, was een gevalletje love it or hate it en met deze opvolger is het niet veel anders. Maar het is wel een heel ander soort film – en een veel leukere wat ons betreft. In de hippe wijk Silver Lake, weergegeven als de hipster-hemel van L.A., beleeft luiwammes Sam (Andrew Garfield) een geweldige date met zijn prachtige buurvrouw (Riley Keough). De volgende dag is ze spoorloos verdwenen en zo begint hij aan een zoektocht die alsmaar bizarder wordt. Als hij niet veel te lang was, hadden we graag een ster extra gegeven aan deze cynische droom-nachtmerrie-comedy-mix, die nog lang in je hoofd blijft hangen. ****
vanaf 9 augustus in de bios

Revenge

Voor een verhaal dat op gang komt dankzij een verkrachting, is Revenge opvallend zoet gekleurd en cartoon-achtig. Maar die combinatie van grimmigheid en speelsheid maakt ‘m nou juist zo interessant. Jen (Matilda Lutz), het vriendinnetje van alfaman Richard (Kevin Janssens), gaat met hem mee voor een weekendje jagen rondom zijn prachtige huis in een afgelegen hoekje van de woestijn. Het gaat mis als hij haar alleen laat met zijn twee jachtmaatjes. Eind van het verhaal: Jen belandt aangerand en zwaargewond in een ravijn. Hoewel: de mannen dénken dat dit het eind is, maar ze neemt grandioos wraak. Genieten als je van bikkelhard houdt. ****
vanaf 23 augustus in de bioscoop

Christopher Robin

Christopher Robin, het jongetje uit de boeken van Winnie de Poeh, bestond echt en was de zoon van schrijver A.A. Milne. In de film Christopher Robinbestaan ook de dieren echt, maar een volwassen Robin (Ewan McGregor) is hen al lang vergeten. Uiteraard geven de dieren hem een geheugenopfrisser en dat is hard nodig - ook omdat de film anders niet geschikt zou zijn voor kinderen. Robin is namelijk een saaie eikel met een dito kantoorbaan. De dieren uit het Honderd Bunderbos zijn prachtig tot leven gewekt en we hadden gewild dat zij meer aandacht hadden gekregen dan die malle mensenwereld. ***
vanaf 9 augustus in de bioscoop

 

Mile 22 ***

In tijden van crisis zijn er drie opties: diplomatie, oorlog of... Mark Wahlberg. In Mile 22 speelt de acteur James Silva, een elite-agent die een belangrijke informant van de Amerikaanse ambassade in Zuidoost-Azië naar een vliegveld moet brengen. Het is een korte rit van 22 mijl, wat kan er gebeuren? Behoorlijk veel, blijkens de explosieve helletocht vol bommen, granaten en kogelregens die spektakelregisseur Peter Berg vervolgens serveert. Zo kijkt Mile 22 weg als een kruising tussen The Kingdom (ook van Berg) en The Raid. De informant die moet worden afgeleverd, wordt vertolkt door Iko Uwais: de Indonesische Raid-ster die voor deze film zijn eigen gevechten mocht choreograferen.

Vanaf 18 oktober in de bioscoop

First Man ****

Na La La Land werkten Gosling en regisseur Damien Chazelle weer samen in First Man, een film die eigenlijk een jaar te vroeg komt, want volgend jaar is het precies een halve eeuw geleden dat de mens voet op de maan zette. We zien hoe Neil Armstrong (Ryan Gosling) en co zich daar op voorbereiden en hoewel we weten hoe dat afloopt, blijft het verhaal boeien door Neils persoonlijke leven (zijn vrouw en kinderen) erbij te halen. Hoewel de film te lang doorgaat, zijn er gelukkig een aantal vette astronauten-die-door-elkaar-worden-gerammeld-scènes. Ryans onverstoorbare blik mag dan Neils karakter weerspiegelen, je gaat toch meer meeleven met zijn vrouw die heel emotioneel wordt neergezet door Claire Foy - zij van The Crown.

Vanaf 18 oktober in de bios

Hunter Killer ***

De Red October en de U-Boot uit Das Boot zijn inmiddels roestbakken, dus is het tijd voor nieuwe claustrofobische onderzeeër-gevechten met torpedo’s, onderwatermijnen en een benauwde bemanning. Gerard Butler is de baas op een duikboot die via vijandelijke wateren een Russische staatsgreep moet ondermijnen. Dat doet hij met intuïtie, een paar melodramatische speeches én hulp van een gevangen Russische kapitein. Om de kijker ook wat lucht te geven, volgt Hunter Killer nog een groep soldaten die te land de coup probeert te stoppen. Dat geweld is fijn tegenwicht voor de zinderende stiltes onder water.

Vanaf 25 oktober in de bios

Netflix is een horrorserie rijker. Onze collega's van Superguide verdiepten zich in The Haunting of Hill House en keken hoe eng deze Netflix Original nou eigenlijk is. 

Wanneer Olivia en Henry Crain begin jaren negentig samen met hun vijf kids Steven, Shirley, Theodora, Luke en Nell een zomer lang Hill House betrekken, lijkt alles koek en ei. De pret is echter van erg korte duur: er knaagt een doodenge, paranormale kracht aan dit stulpje die geenszins van plan is de familie met rust te laten. Dertig jaar later wordt dit nogmaals op een pijnlijke manier duidelijk: wat er zich afspeelde in het huis staat aan de basis van alle ellende.

Iedere aflevering is een andere Crain lijdend voorwerp, te beginnen met een volwassen Steven (onze eigen Michiel Huisman). Indrukwekkende montage en prachtige beelden schommelen ons moeiteloos heen en weer tussen het heden en verleden, waardoor het verhaal als een slimme puzzel in elkaar valt. Dat paranormale gespuis voorziet ons (en de Craintjes) niet alleen van hartverzakkingen. Horrorclichés zijn er, maar in plaats van de kijker te bombarderen met ordinaire schrikmomenten, zet regisseur Mike Flanagan ze vakkundig in om de emoties en acties van zijn personages kracht bij te zetten.

Om eerlijk te zijn, het zijn ook deze scènes die soms iets te makkelijk met onze emoties sjoemelen. Een treurig liedje inzetten voelt bij een serie van dit kaliber als een makkelijk trucje. Daarnaast is niet iedereen in de cast even sterk. Zeker de stukken waarin een langere tijd onafgebroken geacteerd wordt, zijn voor sommige acteurs een opgave. Maar goed, het is ze vergeven. Want hoe je het ook went of keert: de spoken van Hill House (in de breedste zin van het woord) grijpen je met twee ijskoude handen vast en laten je tot het einde niet meer los.

The Haunting of Hill House staat vanaf vandaag op Netflix.