Baantjer het begin

Baantjer: Het Begin ****

Zelfs rasspeurders zoals De Cock met c-o-c-k zijn ooit als groentjes begonnen en dat is waar het om draait in Baantjer: Het Begin. We zien hoe Jurre de Cock, vers uit Urk, in 1980 aan de slag gaat in hartje Amsterdam. Hij heeft veel motivatie maar nul ervaring, dus het is maar goed dat zijn doorgewinterde partner Montijn hem op sleeptouw neemt. De twee stuiten op een lijk in de gracht, net op het moment dat de stad op ploffen staat door krakersrellen en de naderende kroning van Beatrix. Wat er dan gebeurt, heeft veel meer weg van Training Day in Mokum dan van de nineties-serie met Piet Römer. Waldemar Torenstra en Tygo Gernandt vormen een mooi duo en geven samen lading aan deze vlotte politiefilm, die het uiterste haalt uit zijn mooi geschetste setting. Wel jammer dat het slot wat strakker had gekund.

More content below the advertising

Nu in de bioscoop.

Heinz ***

Van krantenstrip van drie plaatjes naar complete film: dat levert niet per se wat leuks op. Kijk maar naar hoe dat ging met die andere rode stripkater, Garfield. Bij de op en top Amsterdamse Heinz is de overgang beter gelukt. Voor wie hem niet kent: hij is een humeurig kattenbeest dat graag rondhangt in de kroeg en verder niet veel met z’n leven doet. In deze film komt hij erachter dat hij een klein zoontje heeft, dat hij bijna meteen kwijtraakt. Dat is niet helemaal zijn schuld, want er is een figuur actief in de stad die zorgt voor vreemde gebeurtenissen. De plot-verwikkelingen zijn niet de sterkste, maar de duidelijke liefde voor de stad, de knipsel-achtige animatiestijl en het levendige stemmenwerk maken er een kleurrijk en charmant filmpje van. 

Nu in de bioscoop.

The Curse of La Llorona ***

In het druk bevolkte wereldje van de geestenhorror zijn de woorden The Conjuring op je poster een mooie aanbeveling, maar verwacht daar niet te veel van bij het bekijken van The Curse of La Llorona. Er is een linkje met Annabelle, één van de andere films uit het Conjuring-universum, maar dat is dun. Wel gaat er een spook tekeer, dus in die zin geeft de film je wat je mag verwachten. Via haar bezigheden als sociaal werker komt Anna (Linda Cardellini) in aanraking met een geest die het voorzien heeft op kinderen: net als deze feeks met haar eigen kroost deed voordat ze vervloekt werd, verdrinkt ze die graag. Als de booswicht zich hecht aan Anna’s kinderen, zoekt ze hulp bij de kerk. Verrassend of origineel is het allemaal niet, maar wel effectief genoeg om een paar keer uit je stoel te springen.

Nu in de bioscoop.