Jim Bakkum en Eva van de Wijdeven in Veronica Magazine
Source
Foto: Govert de Roos

Onze Jongens in Miami draait vanaf donderdag 30 januari in de bioscoop. Wij spraken met de twee hoofdrolspelers.

Strippende bouwvakkers onder leiding van Jim Bakkum, dáár krijgt een mens niet snel genoeg van. Drie jaar na Onze Jongens komen de heren eindelijk weer terug op het broeierig podium voor erotische dansjes. Paaldansen wordt gelukkig aan Eva van de Wijdeven overgelaten. Veronica Magazine vroeg Eva en Jim de kleren van het lijf.

Drie jaar geleden haakte filmmaker Johan Nijenhuis handig in op het succes van de mannelijke strippers uit Magic Mike (2012). Hij huurde Jim Bakkum in voor Onze Jongens (2016) en maakte van de bescheiden zanger een nóg groter sekssymbool dan hij al was. De douchescène in Huisvrouwen Bestaan Niet (2017) deed er voor Bakkums sexappeal nog een schepje bovenop én zorgde voor de geboorte van een nieuw sexy filmduo. Het was namelijk in deze film dat Eva van de Wijdeven, zelf ook bepaald de lelijkste niet, zich aan al dat fraais onder de douche stond te vergapen. 

Dat duo keert nu terug in Onze Jongens in Miami. En nu gaan de verlangende blikken over en weer, want ook Eva doet een flinke duit in het zakje met een paaldansact waar de vonken van afspringen. Jim kan natuurlijk niet achterblijven en gaat nóg een stukje verder met opzwepende choreografieën. Tel daar nog een stomende vrijscène bij op en je begrijpt waarom Jim Bakkum reuring onder het bioscooppubliek voorspelt. “Vrouwen gaan helemaal los bij het zien van de beelden. Als je ziet wat voor reacties we al op de trailer krijgen… ‘We gaan zitten soppen op de stoelen straks’ heb ik al voorbij zien komen.”

Article continues after the ad

In hoeverre moesten de dansschoenen weer opgepoetst worden voor dit nieuwe strippersavontuur?
Jim: “Ik moest er dit keer meer inkomen dan bij het eerste deel. Op een gegeven moment dacht ik dat ik het niet meer kon. Ik was zelfs wat eerder begonnen dan de anderen. Met Vincent Vianen, de choreograaf, bouwde ik het heel langzaam op. Maar op een gegeven moment kreeg ik het er niet meer in of zo. Niet zozeer het onthouden van de pasjes, maar meer de flow van het dansen. Ik had daar echt heel veel moeite mee.”

Werd je daar niet bang van? Je bent het boegbeeld van de film.
Jim: “Enorm! Ik dacht echt: verlies ik dit gevoel na mijn dertigste of zo? Ik heb Vincent ook gemeld dat het niet goed voelde. Gelukkig had hij veel geduld met mij. Ik ben er open in hoor, ik heb het ook de jongens verteld dat ik me superonzeker voelde op sommige momenten.”

Wat was het keerpunt?
Jim: “Nou, het was meer geleidelijk. Wat bij mij werkt: weten wat ik moet doen en daarop verder werken. Stampen, stampen, stampen.”
Eva: “Dat vind ik herkenbaar, Als ik eenmaal op de set ben, wil ik niet meer hoeven nadenken over de pasjes. Ikzelf heb vanaf jongs af aan veel gedanst. Vanaf mijn derde tot mijn achttiende ook best fanatiek, vooral klassiek ballet en hiphop. Ik had mijn eigen dansgroep, maar toen ik ging acteren hield dat op. Toen deze film kwam, moest ik het ook weer ergens vandaan halen. Het betekende drie keer in de week trainen. Maandenlang heb ik eraan gewerkt om mezelf met mijn geringe paaldanservaring uit te bouwen tot een echte danseres.”

En als je nu naar jezelf kijkt? Is het te behappen?
Jim: “Nou, ik kijk er niet graag naar. Maar sommige dingen vind ik wel erg vet. Zoals de choreografie van Eva en mij in het huis. Ik zie nog wel dingen die er op beeld mooi uitzien, maar waar ik destijds heel veel moeite mee had. Als ik nu de bewegingen terugzie van Eva en mij denk ik: waar maakten we ons druk om? Het ziet er zo vet uit.” 
Eva: “Dit is het prachtige resultaat, maar het kan altijd nóg beter.”
Jim: ”Sorry?? Jij in de paal, dat kan echt niemand beter. Alleen misschien een echte paaldanseres.”
Eva: ”Dank je! Fijn te horen. Ik wilde ook écht stunten. Bij de auditie heb ik gebluft dat ik gewoon al aan paaldansen deed.”
Jim: “Ik wilde zo graag dat Eva het zou doen. Er zijn veel goede meiden geweest - en sommigen haakten af toen ze zagen waar het om ging - maar er is niemand die dit hele plaatje heeft zoals Eva. Alles klopt, qua leeftijd, qua looks.”

Jullie stripteases hebben een enorm impact op het publiek in de film. Krijgen jullie het zelf ook warm van zulke sensuele acts?
Eva: “Ik heb wel het een en ander gezien aan peepshows en stripshows, ik hoop dat het publiek excited is en energie ervan krijgt. Maar nee, ik raak er niet opgewonden van of zo.”
Jim: “Ik ben nooit naar zulke gelegenheden geweest, maar als ik er zou zitten en ik heb niet het leven dat ik nu heb, dan zou het me wel iets doen.”
Eva: “Ik vind vrouwelijke strippers opwindender dan de Chippendales met van die strikjes.”
Jim: “Vrouwelijke strippers vind ik dan wel iets meer classy. Het is wat stijlvoller en eleganter."
Eva: “Een lekker lijf is gewoon een lekker lijf. Ik vind het strikje gewoon stom. Dat is het enige.”
Jim: “Dat vind je niet geil, haha?”
Eva: “Nee. Maar mannen met een mooi figuur… Ja…”

En dan die liefdesdans in de villa. Jullie gaan best ver naakt met die vrijpartij. 
Eva: “Er wordt van tevoren over gesproken, wat we wel en niet laten zien. Je ziet inderdaad wat meer van mij. Maar in dat betreffende shot vond ik dat oké.”
Jim: “Er zijn niet veel films waar je zo ver kunt gaan. Seksscènes vind ik oké, maar het hoeft niet porno te worden. Bij een film als deze moeten we allemaal een stukje verder. De acts moesten groter, de locaties moesten groter. Ikzelf ben ook veel naakter gegaan dan in het eerste deel. Dat is ook niet erg. Het is ook mooi gefilmd. Dat shot waarin Eva tegen het raam staat en haar string uittrekt… Zo goed gedaan.”

Bespreek je ook thuis? Zo van: dít ga ik doen?
Jim: “Nee, dat interesseert mijn vrouw geen reet. Echt niet. Om te zien vindt ze het hooguit ongemakkelijk, omdat ze mij zo goed kent. Dan denkt van: kijk hem nou eens. Dus niet: o nu ziet iedereen zijn lijf. Nee, daar haalt ze haar schouders over op.”
Eva: “Met dit beroep én met zulke rollen is het gewoon ook heel fijn dat een partner óók zo in het leven staat. Dat is bij mij precies hetzelfde. Hij gunt mij dat alleen maar. Die gaat echt niet op mijn vingers zitten kijken en vragen wat en hoe. Dat is een vertrouwensband. Als je iemand hebt die dat heel lastig vindt - en daar zijn er genoeg van - dan kan dat heel heftig zijn. Die leest dan zo’n script en heeft geen idee hoe het er op een set aan toegaat. Ik ben overigens wel blij als mijn kleren weer aan mogen, hoor. Dat dan weer wel.”

Denk je er misschien anders over als de kleine er is?
Eva (wrijft over haar zwangere buikje): “Mmm, ben ik zelf ook benieuwd naar. Daar heb ik nog helemaal niet over nagedacht. De natuur zal het uitwijzen, maar mezelf kennende zal ik wel die vrijheid willen behouden. Ik heb mijn eigen leventje.”
Jim: “Ja, het is je werk. Het hoort er gewoon bij.”
Eva: “Geen idee. We gaan het meemaken.”
Jim: “Voor mij is het ook een afweging, hoor. Ik moet de volgende dag ook op het schoolplein staan.”

We leven in de Instagram-cultuur waarin veel om uiterlijk gaat. De film draait daar ook behoorlijk om. Staat je dat ook weleens tegen?
Jim: “In de film zie je de acts, maar ook het leven ernaast. Maar inderdaad, de film draait wel om hoe je eruitziet. Ik moet zeggen, na al die intensiteit rondom de looks en mijn lichaam, viel ik in een soort zwart gat. Je bent zo gefocust op hoe je eruitziet al die tijd. Je bent met ieder stukje vet bezig. Je gezicht moet er ook altijd goed uitzien. En in de zomer na de opname viel me dat ineens zwaar. Ik probeerde een niveau op te houden en ik kon dat niet meer. Ik ging me daardoor schuldig naar mezelf voelen. Heel gek. Psychisch was dat raar.”
Eva: “Het is gewoon hard werken om dat lijf op de poster te krijgen. En om dat te behouden.” 
Jim: “Ja joh, ik blijf me maar focussen op eten. Ik ben sinds de opnames weer zeven kilo gegroeid. Het komt er net zo snel weer aan.”

Lekker toch, dat het niet meer moet?
Jim: “Ja, dat is het rare. Je wilt het vasthouden. En óók normaal leven. Die switch kreeg ik even niet voor elkaar… Pff. Deze film blijft nog wel even hangen. Het maakt me zo langzamerhand gek. Bij deel drie moet ik een gesticht in denk ik.”

 

Onze Jongens in Miami draait vanaf donderdag 30 januari in de bioscoop.

Het interview met Jim Bakkum en Eva van de Wijdeven staat in Veronica Magazine nummer 4.
 

More content below the advertising