Hebben die mensen geen eigen smaak?

Ik ben niet vies van een flauwe woordspeling. Maar een programma waarin je een trouwerij kunt winnen In de Ban van de Trouwring noemen, vraagt sowieso om een vijftien jaar durende vechtscheiding met alles erop en eraan. 

In deze nieuwe reality-spelshow van SBS gaan zes koppels onder leiding van Kees Tol drie weken met elkaar in een huis zitten om samen de ideale trouwerij te plannen. Enige addertje onder het gras, of zeg maar gerust anaconda, is dat ze met de zes stellen één trouwerij moeten plannen, die dan uiteindelijk door één stel gewonnen gaat worden. Er zullen dus volop concessies gedaan moeten worden. Iets wat ze na het sluiten van het huwelijk ook zullen moeten doen om het huwelijk kans van slagen te geven, misschien is dat de insteek. Maar om daar tijdens het plannen van het huwelijk al met andere stellen mee te beginnen, is wel een tikkeltje overdreven. Of behoorlijk stompzinnig, as you wish. 

Enige leuke zou misschien nog kunnen zijn dat de stellen na twee dagen zo’n pleurishekel aan elkaar hebben, dat ze het meest droevige huwelijk ooit in elkaar zetten. Alles om de ander een onvervalste pleurisdag te bezorgen, die ze inderdaad nooit meer zullen vergeten. Denk aan een huwelijksreis naar Lelystad Zuid, het verbinden in de echt door Emile Ratelband en Peter Jan Rens, en een bruidstaart in de vorm van een dikke drol inclusief mini-rookmachine eronder voor het dramatische effect.

Wie doen er aan zoiets mee vraag ik me af? Mensen die geen eigen smaak hebben? Megafans van Kees Tol? Mensen die niet genoeg geld hebben voor een bruiloft? Trouwlustigen die zo graag op tv willen dat de invulling van hun huwelijksdag ze geen reet meer boeit? Ik heb echt werkelijk waar geen idee. Of je moet al zo’n bloedhekel aan je partner hebben dat je er alles aan doet om een zeldzame kutbruiloft voor hem of haar in elkaar te zetten. Hoe vergezocht dat misschien ook lijkt, dat klinkt nog het meest logisch. En dat zegt meteen alles over dit programma. 

Misschien zit ik er helemaal naast, maar ik laat mezelf op voorhand alvast van de gastenlijst van deze huwelijksdag halen. En ik vrees met grote vrezen dat In de Ban van de Trouwring qua kijkers weleens een heeeel besloten feestje kon worden. 

In de Ban van de Trouwring is vanaf zaterdag 27 oktober acht weken lang om 21.30 uur te zien op SBS6.

Ik gok dat All You Need Is Love wint

Onze columnist Klaas kijkt al vooruit op de kerstperiode en vraagt zich af welke films goed gaan scoren.

Bioscopen halen een royaal deel van hun opbrengst binnen in de laatste twee maanden van het jaar, zeker in Nederland. We zijn hier echte winter-filmkijkers en daar houden de makers van eigen bodem in elk geval rekening mee. Maar ook internationaal zetten de studio’s steevast een heleboel potentiële kaskrakers klaar, want rondom de kerst naar de bioscoop gaan is over heel de wereld een geliefde traditie.

Eén van die blockbusters arriveert deze week al in de zalen, dus is het een mooi moment om op de zaken vooruit te lopen en te voorspellen wat de grote kerstklapper van dit jaar gaat worden. Eén van de voornaamste kanshebbers draait dus al bijna: Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald. Dat lijkt vroeg om nog wat bezoekers te kunnen trekken tegen de tijd dat de Kerstman ten tonele verschijnt, maar deze Potter-prequel zit niet voor niks in hetzelfde ‘time slot’ als veel van de Harry-films: die vult de stoelen nog tot diep in december.

Een andere geheide hit is All You Need Is Love, een romcom die de Alles is Liefde van dit jaar moet gaan worden. Dat is vaker geprobeerd en het is een paar keer nog bijna gelukt ook, maar deze heeft alles in zich om die ambitie echt waar te maken. Is dat soort humor je wat te braaf, dan heeft Jandino nog het tweede deel van Bon Bini Holland voor je. Of als het juist nog wat opgepoetster moet allemaal, dan staat er nog een ander deel twee op de kalender: Mary Poppins Returns.

Allemaal goede kandidaten voor een dik kerstsucces en dan heb ik de meest klassieke kerstfilm van het stel nog niet eens genoemd: de animatiefilm The Grinch. Maar toch gok ik erop dat All You Need Is Love dit jaar als kerstkampioen uit de bus komt. Die cast, Will Koopman, het feelgood-verhaal, die titel: dan heb je geen kerstwonder meer nodig.

Het is me toch een teringzooi daar

Het nieuwe EO-programma Genaaid zette onze columnist Raemon Sluiter aan het denken over zijn eigen kledingkeuzes. 

Bij een nieuw programma dat Genaaid heet, denkt u waarschijnlijk in eerste instantie aan die droevige schwalbes op de voetbalvelden. Aan onze minister-president met zijn valse beloftes. Of aan Kim Holland die zich weer eens van haar beste kant laat zien. Welke kant dat is, laat ik aan ieder voor zich, smaken verschillen.

Maar nee, Genaaid is een nieuw programma van de EO, dus kan er door Kim wel een streep. En ik moet u teleur- dan wel geruststellen, het gaat ook niet over het seksleven van Andries Knevel. Maar ook zonder de hulp van Kim en Andries zou dit programma het wel eens heel goed kunnen gaan doen.

In Genaaid gaat Jennifer Hoffman met een aantal kledingontwerpers op reis om te zien hoe de ontworpen kleding uiteindelijk gemaakt wordt, en welke gevolgen dat heeft. Allemaal leuk een aardig dat fashionwereldje, maar wat gebeurt er nou eigenlijk voor je collectie in de winkel ligt? Bijna iedereen weet over het hongerloon dat de arbeiders daar krijgen. Maar is er nog meer dat het daglicht niet kan verdragen?

In de eerste aflevering (woensdagavond op NPO 3) overvalt Jennifer de jonge ontwerpers met het bericht dat ze naar Myanmar gaan. Chapeau voor de makers: ik kan me zo voorstellen dat de deelnemers dachten twee weken naar Milaan te gaan, even lunchen met Donatella Versace, brainstormsessie met Viktor en Rolf, en ’s avonds nog een feestje meepakken met Doutzen Kroes en Karl Lagerfeld.

Maar in plaats daarvan mogen ze naar de katoenvelden om mee te helpen, naar de ververijen om te zien met wat voor verschrikkelijke (pardon dames en heren van de EO, maar dit is nu eenmaal hoe ik dingen nog iets duidelijker maak) teringzooi de arbeiders moeten werken om onze shirtjes een leuk kleurtje te geven. En die troep gaat vervolgens zo de rivier in, waar het weer in het drinkwater terechtkomt en het land ermee besproeid wordt. Met een beetje geluk gaan er bomen met fel gele en roze T-shirts groeien. En met een beetje pech gaat er een heel land naar de kloten omdat wij die leuke trui ook toch ook wel graag in het kobaltblauw willen.

Ik ga in ieder geval kijken. En proberen iets bewuster met m’n kledingkeuze aan de slag te gaan.