Het is me toch een teringzooi daar

Het nieuwe EO-programma Genaaid zette onze columnist Raemon Sluiter aan het denken over zijn eigen kledingkeuzes. 

Bij een nieuw programma dat Genaaid heet, denkt u waarschijnlijk in eerste instantie aan die droevige schwalbes op de voetbalvelden. Aan onze minister-president met zijn valse beloftes. Of aan Kim Holland die zich weer eens van haar beste kant laat zien. Welke kant dat is, laat ik aan ieder voor zich, smaken verschillen.

Maar nee, Genaaid is een nieuw programma van de EO, dus kan er door Kim wel een streep. En ik moet u teleur- dan wel geruststellen, het gaat ook niet over het seksleven van Andries Knevel. Maar ook zonder de hulp van Kim en Andries zou dit programma het wel eens heel goed kunnen gaan doen.

In Genaaid gaat Jennifer Hoffman met een aantal kledingontwerpers op reis om te zien hoe de ontworpen kleding uiteindelijk gemaakt wordt, en welke gevolgen dat heeft. Allemaal leuk een aardig dat fashionwereldje, maar wat gebeurt er nou eigenlijk voor je collectie in de winkel ligt? Bijna iedereen weet over het hongerloon dat de arbeiders daar krijgen. Maar is er nog meer dat het daglicht niet kan verdragen?

In de eerste aflevering (woensdagavond op NPO 3) overvalt Jennifer de jonge ontwerpers met het bericht dat ze naar Myanmar gaan. Chapeau voor de makers: ik kan me zo voorstellen dat de deelnemers dachten twee weken naar Milaan te gaan, even lunchen met Donatella Versace, brainstormsessie met Viktor en Rolf, en ’s avonds nog een feestje meepakken met Doutzen Kroes en Karl Lagerfeld.

Maar in plaats daarvan mogen ze naar de katoenvelden om mee te helpen, naar de ververijen om te zien met wat voor verschrikkelijke (pardon dames en heren van de EO, maar dit is nu eenmaal hoe ik dingen nog iets duidelijker maak) teringzooi de arbeiders moeten werken om onze shirtjes een leuk kleurtje te geven. En die troep gaat vervolgens zo de rivier in, waar het weer in het drinkwater terechtkomt en het land ermee besproeid wordt. Met een beetje geluk gaan er bomen met fel gele en roze T-shirts groeien. En met een beetje pech gaat er een heel land naar de kloten omdat wij die leuke trui ook toch ook wel graag in het kobaltblauw willen.

Ik ga in ieder geval kijken. En proberen iets bewuster met m’n kledingkeuze aan de slag te gaan.

Al naar Widows geweest? Doen, hele sterke film. Dan kun je meteen één van de populairste actrices van dit jaar aan het werk zien. 

Dan kun je meteen één van de populairste actrices van dit jaar aan het werk zien. Nee, ik bedoel niet Viola Davis of Michelle Rodriguez, maar Olivia, de witte terriër die in de film te zien is als het beestje van het personage van Davis, die haar enige steun is na de dood van haar criminele man. Dit was alweer de derde acteerklus van Olivia in 2018: ze zat ook in de Netflix-serie Insatiable en had een memorabel optreden in Game Night als de hond van de verdachte buurman.

Of zo’n dier een leven in de filmindustrie leuk vindt, zal niemand met zekerheid kunnen zeggen, maar voor haar baasje is het in ieder geval goed nieuws. Een veelgevraagde dierenacteur verdient namelijk heel aardig en mocht Olivia nu uit gaan groeien tot een grote ster, dan kan ze straks botten begraven in al dat geld. Ken je Eddie nog bijvoorbeeld, de Jack Russell van de vader van Frasier uit de gelijknamige comedyserie uit de nineties? Die kreeg seizoenenlang tienduizend dollar per aflevering op zijn hondenbankrekening gestort.

Maar ho: boek niet meteen een ticket naar Hollywood als jouw Fikkie ook zo leuk kan opzitten. De gemiddelde hond, huiskat of parkiet en zijn trainer houden aan hun werk ongeveer elf euro per uur over. Dat wordt een stuk meer als je een perfect gedresseerde beer of struisvogel kunt leveren, maar dan word je natuurlijk minder vaak gebeld. En je kosten zijn aanzienlijk met al die kooien, vergunningen en vervoer. Het is al net als met acteurs van het menselijke soort: voor de lucky few is het glitter en glamour, maar voor de meesten is het sappelen.

Eén belofte: ik zal niet twerken

Mocht u mij een keer in een andere outfit willen zien dan sportkleding of een polo, dan is woensdag 19 december dé kans daarvoor.

Dan is namelijk de verkiezing van Sportman van het Jaar. Dus dat betekent smoking. Nu hoor ik u denken: Maar het is toch lichtjaren geleden dat jij zelf gesport hebt? Zijn die er in jouw maat? En daarbij, je hebt toch nooit echt iets groots gepresteerd? 

Dat klopt bijna allemaal, alleen als coach van Nederlands beste tennisster Kiki Bertens, ben ik dit jaar genomineerd als coach van het jaar. Leuk natuurlijk, betekent dat het behoorlijk wat mensen is opgevallen dat ze een buitengewoon goed jaar heeft gehad. En dat ik er iets mee te maken heb. Maar dat is het precies. Iets mee te maken. Hoeveel weet niemand, ik ook niet. En dat maakt ook niet uit. Het gaat om Kiki, zij heeft al die balletjes met verdomd aardige snelheid over het net en binnen die lijnen geslagen. Ik niet.

U kunt zich misschien voorstellen dat dat dan behoorlijk raar voelt als coach, dat jij wel genomineerd bent en de speler niet. Een beetje alsof de visite alleen mij bedankt voor het heerlijke eten terwijl ik alleen de boodschappen heb gehaald en Fatima drie uur bezig is geweest om die butter chicken op smaak te brengen.
 

Dus zonder Kiki, maar als Team Bertens naar het Sportgala 19 december. En hopen op een avond waarbij de sport in het zonnetje wordt gezet. Ik weet zeker dat dat het idee van de organisatie is, alleen is de bal daar de afgelopen jaren een paar keer behoorlijk misgeslagen. Rare muziekkeuzes, slechte cabaretstukjes, grappig bedoelde filmpjes van genomineerde sporters, ze zijn regelmatig voorbijgekomen. Het valt ook niet mee, iedere keer iets nieuws verzinnen. Wat van mij trouwens ook helemaal niet zou hoeven. Prop het gewoon barstens vol met de mooiste sportbeelden van het jaar. Goeie muziek eronder. Klaar.

Maar het kan altijd erger. Bij de uitreiking van de Gouden Bal voor de beste voetballers zo’n drie weken geleden, werd de Deense winnares Ada Hegerberg gevraagd om op het podium te twerken. Dat kan ik u in ieder geval beloven, dat ik bij winst niet zal twerken. En bij verlies ook niet. Dan kunt u met een gerust hart inschakelen woensdagavond 19 december, mocht u iets met sport hebben.