'Ik scheurde volledig uit m'n broek!'

Nog even volhouden en dan zit die ellendige komkommer-tv-zomertijd erop. Dan is het gelukkig weer tijd voor nieuwe afleveringen van oude favorieten en splinternieuwe formats. Maar tot die tijd moeten we nog een kleine twee weken met herhalingen doorkomen. En dat gaat de NPO je zo makkelijk mogelijk maken door vanaf vanavond iedere werkdag rond 19.30 uur de 'celebrity' versie van de Britse First Dates te laten zien. 

First Dates is misschien wel het leukste tv-programma van de afgelopen jaren. Hierin kunnen mensen zich opgeven, of laten opgeven, voor een blind date. Door middel van informatie die verstrekt is, wordt er iemand voor ze gezocht die zo goed mogelijk bij ze zou moeten passen. Samen eten ze dan in het First Dates Restaurant, compleet met gastman, barman en twee lieve dames in de bediening, die waar mogelijk geruststellen en het ijs wat proberen te breken. Aan het einde van het etentje komt de grote vraag: gaan ze voor een tweede date?
 

Zelf heb ik aardig geluk gehad met m’n laatste First Date. Nou ja, geluk… Er werd geen etentje in een restaurant gepland, maar een wandeltje in het Kralingse Bos. Na een stukje lopen, besloten we even te gaan zitten op één van de vele bankjes. Er ontstond een serieus, fijn gesprek. Echt zo’n gesprek waarin de zenuwen die door je lijf gieren, langzaam in kleine vlinders wordt omgezet. Toen we een kwartier later besloten te gaan en ik opstond van het bankje, bleek het touwtje dat in een van de zakken van m’n legerbroek zat (die waren in de mode toen, echt waar), op miraculeuze wijze vastgeknoopt te zijn aan het bankje, en scheurde ik m’n broek volle bak kapot.

Wat bleek nou: deze vrouwelijke versie van Ralph Inbar had me gevraagd naar een lief hondje te kijken op het bankje ergens links van me, terwijl ze aan de rechterkant het touwtje uit m’n broekzak haalde en dit vastknoopte... Er kwam toch een tweede date, en nu elf jaar later zijn we nog steeds bij elkaar. Het was de eerste, maar zeker niet de laatste keer dat ze me in de maling nam. Degene die mijn optreden als lijdend voorwerp in Bananasplit hebben gezien een aantal jaar geleden, zal dat waarschijnlijk niet verbazen.

Ik heb denk ik de helft van de afleidingen gezien, dus ik ga zeker kijken. Ik hoop op weinig gebroken harten, en veel gescheurde kleren. 

Ik gok dat All You Need Is Love wint

Onze columnist Klaas kijkt al vooruit op de kerstperiode en vraagt zich af welke films goed gaan scoren.

Bioscopen halen een royaal deel van hun opbrengst binnen in de laatste twee maanden van het jaar, zeker in Nederland. We zijn hier echte winter-filmkijkers en daar houden de makers van eigen bodem in elk geval rekening mee. Maar ook internationaal zetten de studio’s steevast een heleboel potentiële kaskrakers klaar, want rondom de kerst naar de bioscoop gaan is over heel de wereld een geliefde traditie.

Eén van die blockbusters arriveert deze week al in de zalen, dus is het een mooi moment om op de zaken vooruit te lopen en te voorspellen wat de grote kerstklapper van dit jaar gaat worden. Eén van de voornaamste kanshebbers draait dus al bijna: Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald. Dat lijkt vroeg om nog wat bezoekers te kunnen trekken tegen de tijd dat de Kerstman ten tonele verschijnt, maar deze Potter-prequel zit niet voor niks in hetzelfde ‘time slot’ als veel van de Harry-films: die vult de stoelen nog tot diep in december.

Een andere geheide hit is All You Need Is Love, een romcom die de Alles is Liefde van dit jaar moet gaan worden. Dat is vaker geprobeerd en het is een paar keer nog bijna gelukt ook, maar deze heeft alles in zich om die ambitie echt waar te maken. Is dat soort humor je wat te braaf, dan heeft Jandino nog het tweede deel van Bon Bini Holland voor je. Of als het juist nog wat opgepoetster moet allemaal, dan staat er nog een ander deel twee op de kalender: Mary Poppins Returns.

Allemaal goede kandidaten voor een dik kerstsucces en dan heb ik de meest klassieke kerstfilm van het stel nog niet eens genoemd: de animatiefilm The Grinch. Maar toch gok ik erop dat All You Need Is Love dit jaar als kerstkampioen uit de bus komt. Die cast, Will Koopman, het feelgood-verhaal, die titel: dan heb je geen kerstwonder meer nodig.

Het is me toch een teringzooi daar

Het nieuwe EO-programma Genaaid zette onze columnist Raemon Sluiter aan het denken over zijn eigen kledingkeuzes. 

Bij een nieuw programma dat Genaaid heet, denkt u waarschijnlijk in eerste instantie aan die droevige schwalbes op de voetbalvelden. Aan onze minister-president met zijn valse beloftes. Of aan Kim Holland die zich weer eens van haar beste kant laat zien. Welke kant dat is, laat ik aan ieder voor zich, smaken verschillen.

Maar nee, Genaaid is een nieuw programma van de EO, dus kan er door Kim wel een streep. En ik moet u teleur- dan wel geruststellen, het gaat ook niet over het seksleven van Andries Knevel. Maar ook zonder de hulp van Kim en Andries zou dit programma het wel eens heel goed kunnen gaan doen.

In Genaaid gaat Jennifer Hoffman met een aantal kledingontwerpers op reis om te zien hoe de ontworpen kleding uiteindelijk gemaakt wordt, en welke gevolgen dat heeft. Allemaal leuk een aardig dat fashionwereldje, maar wat gebeurt er nou eigenlijk voor je collectie in de winkel ligt? Bijna iedereen weet over het hongerloon dat de arbeiders daar krijgen. Maar is er nog meer dat het daglicht niet kan verdragen?

In de eerste aflevering (woensdagavond op NPO 3) overvalt Jennifer de jonge ontwerpers met het bericht dat ze naar Myanmar gaan. Chapeau voor de makers: ik kan me zo voorstellen dat de deelnemers dachten twee weken naar Milaan te gaan, even lunchen met Donatella Versace, brainstormsessie met Viktor en Rolf, en ’s avonds nog een feestje meepakken met Doutzen Kroes en Karl Lagerfeld.

Maar in plaats daarvan mogen ze naar de katoenvelden om mee te helpen, naar de ververijen om te zien met wat voor verschrikkelijke (pardon dames en heren van de EO, maar dit is nu eenmaal hoe ik dingen nog iets duidelijker maak) teringzooi de arbeiders moeten werken om onze shirtjes een leuk kleurtje te geven. En die troep gaat vervolgens zo de rivier in, waar het weer in het drinkwater terechtkomt en het land ermee besproeid wordt. Met een beetje geluk gaan er bomen met fel gele en roze T-shirts groeien. En met een beetje pech gaat er een heel land naar de kloten omdat wij die leuke trui ook toch ook wel graag in het kobaltblauw willen.

Ik ga in ieder geval kijken. En proberen iets bewuster met m’n kledingkeuze aan de slag te gaan.