'Wie zet dat nou op de kalender?'

Ik heb het WK voetbal zo goed als aan me voorbij laten gaan. De halve finales en finale heb ik wel met een schuin oog gekeken, maar voor de rest was het toch echt te pijnlijk om aandachtig te volgen. Het is een beetje alsof je tijdens je vakantie met een infectie op een hotelkamer in Lloret ligt terwijl je door het raam je vrienden aan de rand van het zwembad een cursus Zweeds ziet krijgen van het Stockholm-bikiniteam. 

Leuk dat internationale voetbalfeest, vanaf komend weekend is het gelukkig weer tijd voor het echte werk: Willem II-VVV, Excelsior-Fortuna Sittard, ADO Den Haag-Emmen…Dat kan maar 1 ding betekenen: De eredivisie gaat weer van start . Vanaf vrijdag 10 augustus kunnen we praktisch ieder weekend weer gaan genieten van de (wan)prestaties van onze favoriete club. 

Voor competitiewedstrijden zit ik in de aanslag. Vanwege werkzaamheden zit ik veel in het buitenland, maar dat weerhoudt me er niet van om m’n cluppie Feyenoord waar mogelijk te volgen. Midden in de nacht de wekker zetten als de agenda voor de volgende dag het enigszins toelaat bijvoorbeeld. Beetje ongelukkig voor de mensen die in de kamers naast me slapen bij een doelpunt, maar ja, dat is overmars. Overmacht bedoel ik. U ziet het, ik ben er al behoorlijk mee bezig.

Maar ook ik heb m’n grenzen. Voor de Johan Cruijff Schaal aanstaande zaterdag (kampioen PSV tegen bekerwinnaar Feyenoord) ga ik de wekker niet zetten. Nu hoeft dat ook niet, aangezien ik in het land ben en de wedstrijd om 18.00 uur begint. Alhoewel, misschien is een verlengde siësta met deze temperaturen ook geen slecht plan. 

Mis ik die veredelde oefenwedstrijd ook meteen. Want dat is het natuurlijk. Kunnen de trainers zeggen dat het om de eerste prijs van het seizoen gaat, maar die weten ook wel beter. Hoe kan je serieus om een prijs spelen terwijl je nog geen wedstrijd om het ‘echie’ hebt gespeeld dit seizoen? Het kan nóg gekker, want ik zag Ajax tijdens het zappen in de kwalificatie van de Champions League.., Wie regelt die voetbalkalender? Dat slaat toch nergens op? Ben ik nou zo gek of zijn zij nou zo dom?! zou een andere voetbalkenner die elders in dit blad aan bod komt, waarschijnlijk zeggen.

Vanaf volgende week ben ik er iedere week weer bij wat betreft het voetbal. Maar zaterdag? Misschien dat ik even meepik hoe m’n cluppie ervoor staat voor het komend seizoen. Maar het zou ook zomaar kunnen dat ik met deze temperaturen een tukkie op de bank doe. Of aan de rand van het zwembad ga liggen.

Al naar Widows geweest? Doen, hele sterke film. Dan kun je meteen één van de populairste actrices van dit jaar aan het werk zien. 

Dan kun je meteen één van de populairste actrices van dit jaar aan het werk zien. Nee, ik bedoel niet Viola Davis of Michelle Rodriguez, maar Olivia, de witte terriër die in de film te zien is als het beestje van het personage van Davis, die haar enige steun is na de dood van haar criminele man. Dit was alweer de derde acteerklus van Olivia in 2018: ze zat ook in de Netflix-serie Insatiable en had een memorabel optreden in Game Night als de hond van de verdachte buurman.

Of zo’n dier een leven in de filmindustrie leuk vindt, zal niemand met zekerheid kunnen zeggen, maar voor haar baasje is het in ieder geval goed nieuws. Een veelgevraagde dierenacteur verdient namelijk heel aardig en mocht Olivia nu uit gaan groeien tot een grote ster, dan kan ze straks botten begraven in al dat geld. Ken je Eddie nog bijvoorbeeld, de Jack Russell van de vader van Frasier uit de gelijknamige comedyserie uit de nineties? Die kreeg seizoenenlang tienduizend dollar per aflevering op zijn hondenbankrekening gestort.

Maar ho: boek niet meteen een ticket naar Hollywood als jouw Fikkie ook zo leuk kan opzitten. De gemiddelde hond, huiskat of parkiet en zijn trainer houden aan hun werk ongeveer elf euro per uur over. Dat wordt een stuk meer als je een perfect gedresseerde beer of struisvogel kunt leveren, maar dan word je natuurlijk minder vaak gebeld. En je kosten zijn aanzienlijk met al die kooien, vergunningen en vervoer. Het is al net als met acteurs van het menselijke soort: voor de lucky few is het glitter en glamour, maar voor de meesten is het sappelen.

Eén belofte: ik zal niet twerken

Mocht u mij een keer in een andere outfit willen zien dan sportkleding of een polo, dan is woensdag 19 december dé kans daarvoor.

Dan is namelijk de verkiezing van Sportman van het Jaar. Dus dat betekent smoking. Nu hoor ik u denken: Maar het is toch lichtjaren geleden dat jij zelf gesport hebt? Zijn die er in jouw maat? En daarbij, je hebt toch nooit echt iets groots gepresteerd? 

Dat klopt bijna allemaal, alleen als coach van Nederlands beste tennisster Kiki Bertens, ben ik dit jaar genomineerd als coach van het jaar. Leuk natuurlijk, betekent dat het behoorlijk wat mensen is opgevallen dat ze een buitengewoon goed jaar heeft gehad. En dat ik er iets mee te maken heb. Maar dat is het precies. Iets mee te maken. Hoeveel weet niemand, ik ook niet. En dat maakt ook niet uit. Het gaat om Kiki, zij heeft al die balletjes met verdomd aardige snelheid over het net en binnen die lijnen geslagen. Ik niet.

U kunt zich misschien voorstellen dat dat dan behoorlijk raar voelt als coach, dat jij wel genomineerd bent en de speler niet. Een beetje alsof de visite alleen mij bedankt voor het heerlijke eten terwijl ik alleen de boodschappen heb gehaald en Fatima drie uur bezig is geweest om die butter chicken op smaak te brengen.
 

Dus zonder Kiki, maar als Team Bertens naar het Sportgala 19 december. En hopen op een avond waarbij de sport in het zonnetje wordt gezet. Ik weet zeker dat dat het idee van de organisatie is, alleen is de bal daar de afgelopen jaren een paar keer behoorlijk misgeslagen. Rare muziekkeuzes, slechte cabaretstukjes, grappig bedoelde filmpjes van genomineerde sporters, ze zijn regelmatig voorbijgekomen. Het valt ook niet mee, iedere keer iets nieuws verzinnen. Wat van mij trouwens ook helemaal niet zou hoeven. Prop het gewoon barstens vol met de mooiste sportbeelden van het jaar. Goeie muziek eronder. Klaar.

Maar het kan altijd erger. Bij de uitreiking van de Gouden Bal voor de beste voetballers zo’n drie weken geleden, werd de Deense winnares Ada Hegerberg gevraagd om op het podium te twerken. Dat kan ik u in ieder geval beloven, dat ik bij winst niet zal twerken. En bij verlies ook niet. Dan kunt u met een gerust hart inschakelen woensdagavond 19 december, mocht u iets met sport hebben.