Gevaarlijke boel, zo ondervond Tom

Raemon Sluiter heeft pas geleden het programma Reizen Waes ontdekt en is sindsdien een grote fan van presentator Tom Waes. 

Ik had het al wel eens ergens voorbij zien komen, en vond het maar een vage naam voor een tv-programma: Reizen Waes. Wat zou het zijn? Een spelfout misschien? Ik kan in ieder geval zeggen dat de naam me nou niet overtuigde om te gaan kijken.

Little did i know. Of, zoals de Vlamingen waarschijnlijk zouden zeggen: allee, wat wete ge toch verdoemde weinig. Want afgelopen vrijdag zag ik een voorstukje van Reizen Waes, net na First Dates. En aangezien ik een beetje klaar ben met The Voice, besloot ik het een kans te geven. En kwam tot de conclusie dat ik het veel eerder had moeten doen.

Wat een fantastisch programma is Reizen Waes. Waes slaat op de achternaam van de presentator, Tom Waes. Een Vlaming van een jaar of 50 met een jongensachtige blik die alleen maar bezig is met zo goed mogelijk overbrengen op wat voor plek in de wereld hij terecht is gekomen. Geen toeristische trekpleisters voor Tom, maar juist de plekken die schuren, die bijten. Soms letterlijk zelfs.

More content below the advertising

In deze eerste aflevering van het nieuwe seizoen reisde Tom met zijn crew door Spanje. Geen bezoek aan de gebouwen van Gaudí en het stadion van Real Madrid. Nee, Tom begon zijn trip in een Spaans spookkuststadje waar werkelijk iedere nacht drugs vanuit Marokko het land worden binnengesmokkeld. De reis vervolgde langs een groep recortes-beoefenaars, een soort stierendansers. Geen messen en speren, maar puur het ontwijken van de hoorns en hoeven. Erlangs, eroverheen, je kunt het zo gek niet verzinnen.

Gevaarlijke boel, wat de presentator aan den lijve ondervond. Er werd nog een bezoek gebracht aan een dorp waar niemand werkloos was en de huizen 15 (!) euro kostten [nog even checken!], en er werd afgesloten met een ontmoeting met eendenmosselduikers. Een gevaarlijk beroep, waar Tom zich wederom niet de lulligste toonde en met de heren het water in ging om te voelen hoe gevaarlijk het nou werkelijk is.

De kracht van Reizen Waes is overduidelijk Tom Waes. De onderwerpen zijn niet doorsnee en interessant, maar de manier waarop Tom het weet over te brengen, kan menig televisiemaker een puntske aan zuigen. Kennis van zaken, feilloos de juiste toon en woorden vindend bij de juiste persoon en onderwerp: Tom Waes maakt niet alleen een prachtig reisprogramma, maar laat ook zien hoe met respect en verdieping deuren opengaan die anders misschien gesloten zouden blijven.

Reizen Waes is iedere vrijdag om 20.30 uur te zien op NPO 3. Ik zou zeggen: subiet kijken!

More content below the advertising
De zon gaat als een malle voor je schijnen

Raemon Sluiter was net zoals iedereen verrast dat Piet Paulusma mocht vertrekken bij SBS6. Hij gaat de weerman missen en vraagt zich af of de zender wel slim bezig is.

Het kwam als een donderslag bij heldere hemel. Na 23 jaar trouwe dienst heeft SBS besloten het contract met weerman Piet Paulusma niet te verlengen. 31 december zal ‘Oant moarn’ voor het laatst klinken. Hoewel… Gaat hij dat wel zeggen, als het ‘tot morgen’ betekent en hij de volgende dag niet op de buis verschijnt?

Natuurlijk gaat hij dat blijven zeggen. Want er gaat een front met aanbiedingen aankomen voor Piet, dat kan niet anders. Bij omroep Max zou hij gezien zijn leeftijd natuurlijk geweldig passen, en voor RTL zou het ook een geweldige stunt zijn. Die zeggen nu dat hij er met z’n SBS-verleden niet past, maar u kent het gezegde: Niks zo veranderlijk als het weer en met elkaar strijdende zenderbazen. Over Piet maak ik me geen zorgen. Over SBS daarentegen…

More content below the advertising

Vernieuwen snap ik. Maar de vraag als je gaat vernieuwen, waarom ga je dan in zee met iconen die in de hoog zomer/ begin herfst van hun carrière zijn? werpt zich natuurlijk wel op. Ik druk me voorzichtig uit, want ik wil geen Gordon op m’n dak. Laat die maar met Angela de Jong door de modder rollen. Is misschien wel een aardig format, trouwens. Ik zit niet te springen om een tv-carrière, maar als ze nog een scheidsrechter nodig hebben, mogen ze me bellen. Ik hoop op een verlenging.

Maar genoeg over SBS. Te veel zelfs. Piet, nu pakken de donkere wolken zich misschien even samen, de zon gaat straks weer als een malle voor je schijnen. Er valt altijd meer regen naast je, dan op je. Laat ze bij SBS maar. Jij weet als geen ander dat als je wind zaait, je storm zult oogsten. Laat ze maar de opgaande zon aanbidden. Het staal wordt in de wind gehard, en jij gaat voor de regen thuis zijn.

Mooi hoe je netjes blijft in je interviews, tegen de wind in is het immers kwaad roeien. Zo gaat het nou eenmaal in die wereld, als het in de kajuit regent, dat drupt het in de hut. Maar jij laat de wind niet door de hekken waaien. Ik hoop dat ze je niet met de noorderzon gaan laten vertrekken, dat ze je eerst op een mooie manier flink in het zonnetje gaan zetten. Want als er iemand met z’n neus in de wind mag lopen, ben jij het.

Oant moarn, Piet. Tot morgen.

Onze columnist Klaas kijkt ieder jaar uit naar de Super Bowl. Niet omdat hij een sportliefhebber is, maar vanwege de leuke reclames tijdens de wedstrijd.

Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar het is mijn ervaring dat de werelden van film- en sportfans over het algemeen strikt gescheiden zijn. Toch is er één sportevenement waar alle filmliefhebbers elk jaar weer naar uitkijken en dat is de Super Bowl. Maar dan niet vanwege dat gehannes op het veld.

De grote finale van de Amerikaanse football-competitie, die vorige week op tv was, is het best bekeken programma op de Amerikaanse televisie, dus staan adverteerders in de rij om hun spotjes te vertonen tijdens een van de vele onderbrekingen. Ook filmstudio’s, die dit evenement gebruiken om hun grote zomerfilms onder de aandacht te brengen, trekken graag de portemonnee.

Die kan maar beter goed gevuld zijn. Dertig seconden reclame tijdens de Super Bowl kost – slik – gemiddeld 5,25 miljoen dollar. Toch is het de moeite waard, want die duurbetaalde seconden belanden in blokken die vol zitten met prestigieuze spots van allerlei firma’s: dit jaar hadden we bijvoorbeeld The Mountain uit Game of Thrones die een bierreclame binnenvalt en Harrison Ford en zijn hond die Alexa van Amazon aanprijzen.

More content below the advertising

Dat levert reclame op waar mensen niet bij wegzappen – sterker nog: mensen stemmen er speciaal op af. En vooral de trailers van de aankomende blockbusters worden naderhand nog miljoenen keren teruggekeken, want Super Bowl-trailers zijn een begrip in hun soort. Bij de highlights van deze editie zat uiteraard die van Avengers: Endgame, de gedoodverfde kassakampioen van dit jaar.

Maar ook Toy Story 4, Captain Marvel en de horrorfilm Us zijn onder grote belangstelling geplugd. Mijn persoonlijke favoriet was die van Hobbs and Shaw, de spin-off van The Fast and the Furious met Dwayne Johnson en Jason Statham als brute krachtpatsers die elkaar haten en toch moeten samenwerken. Niet dat daar een spotje voor nodig was: naar die film ren ik zelfs na alleen dat zinnetje hiervoor.