Zelfs een ouwe circusbeer krijgt punten

Dit jaar kijkt Raemon Sluiter weer trouw naar het Eurovisie Songfestival, al is het alleen meer om even lekker te zeiken en bitterballen te eten.

Nog een paar dagen, dan is het zover. Dan maakt Duncan Laurence z’n opwachting in de tweede halve finale van het Eurovisie Songfestival. Volgens de bookmakers (raar woord trouwens, die gasten maken helemaal geen boeken) heeft Duncan een grote kans om de halve finale door te komen, en misschien wel zelfs om het hele zooitje te winnen. Dus ben ik maar eens op onderzoek gegaan om te kijken en luisteren of dat wel zo is.

Ik kan niet anders dan die gasten die helemaal geen boeken maken groot gelijk geven. Enerzijds door het fijne popnummer van onze Duncan. Anderzijds door de ongelooflijke bagger van zijn concurrenten. Een halve finale halen impliceert meestal dat je daarvoor al rondes door bent gekomen. Hoe dat gelukt is bij een aantal acts, ik wil het niet weten.

Ik ga de namen van de acts niet noemen, maar als ik u was zou ik wat te drinken gaan halen tijdens Moldavië, de frituurpan aanzetten tijdens Kroatië, de bitterballen erin gooien tijdens Litouwen en ze er dan uithalen tijdens Albanië.

More content below the advertising

Vergeet dan niet meteen de mosterd mee te nemen, want daarna is het tijd voor Nederland. Al zou het ook geen drama zijn als u Duncan mist, want in de finale krijgt u een nieuwe kans om ‘m te zien. Want zover durft deze bookmaker wel te gaan: die finale gaat-ie halen.

En wat er dan gaat gebeuren, zullen moeten we afwachten. Tenzij ze er bonje mee hebben, geeft zeventig procent van de landen toch de meeste punten aan buurlanden, ook al hebben die een ouwe circusbeer met een kapotte ukelele gestuurd. Als je een portie souvlaki had gekregen voor elke keer dat Cyprus twaalf punten uitdeelt aan Griekenland, had je nu niet meer uit je bed kunnen komen en een eigen programma op TLC gehad.

Maar ondanks de corrupte puntentelling, de regelmatig afgrijselijke muziek, de potsierlijke acts, de opzichtige politieke statements, het kinderachtige presenteerwerk, de afschuwelijke aankondigingsfilmpjes, het ellenlange wachten tot de uitslagen komen en het feit dat Australië meedoet ook al ligt dat land 15.000 kilometer van Europa, kijk ik het Eurovisie Songfestival toch ieder jaar weer. Lekker zeiken en het niet te serieus nemen, zou mijn tip zijn.

De eerste halve finale is 14 mei, gevolgd door ‘onze’ halve finale op 16 mei, en dan zaterdag 18 mei de grote finale. Allemaal live te zien bij de NPO1. Veel plezier en kijk uit met te hete bitterballen!