Ik moet Peter R. niet op ideeën brengen

Raemon Sluiter keek de datingshow Game of Clones en ziet de voordelen, maar ook de nadelen, van een Nederlandse versie.

Game of Clones. Geen typefout, maar een nieuw tv-format. En wat voor een! Een reality-ster laat weten wie zijn of haar ‘celebrity crush’ is, en vervolgens krijgt-ie zeven ‘crushes’ voor de neus en moet er voor eentje gekozen worden met wie op date gegaan wordt.

Die crushes zijn opgemaakt en aangekleed als het object van begeerte van de reality-ster, dus als je van een afstand kijkt, of je ogen zijn niet meer zo denderend, net als die van ondergetekende, dan denk je echt dat de crush zeven keer uit het kopieerapparaat is gerold. Na iets zorgvuldiger onderzoek wordt duidelijk dat de dames en heren van de make up erg goed en lang hun best hebben gedaan.

Zo vond één van de tienermoeders uit het programma Teen Mom een bepaalde rapper nogal aantrekkelijk, eentje die meestal door het leven gaat met een stel dikke rastakrullen, een laaghangende spijkerbroek en een roze leren jasje zonder hemdje of T-shirt eronder. En dus werd ze naar een kamer gebracht waar zeven van deze heerschappen op haar stonden te wachten, allen voorzien van de eerder genoemde kenmerken.

More content below the advertising

En de bij u waarschijnlijk beter bekende Pauly D uit Jersey Shore heeft Megan Fox als crush. En dus kwamen er zeven meiden aangewandeld met strak naar achter getrokken zwart haar (niet het enige dat strakgetrokken was bij een aantal).

De rest van het programma zet helaas geen zoden aan de dijk. Het is en blijft een reality-ster die op date gaat met de overgebleven celebrity-kloon. Het interessante van het programma is  dus vooral dat eerste moment, zowel voor kijker als deelnemer, het moment dat je oog in oog komt te staan met zeven identiek uitziende mensen.

Ondanks de bepaald niet spannende dates die je in het origineel krijgt voorgeschoteld, zou ik toch best een Nederlandse versie willen zien. Zeker als ik aan mezelf van twintig jaar geleden terugdenk.  Ik had al moeite met normaal functioneren als er één Katja Schuurman op tv was, stel je toch voor dat er zeven Katja’s op me af gewandeld kwamen…

Of dat er iemand met Peter R. de Vries zou willen daten. Staan er ineens zeven Peter R.’s voor je neus! O wacht, nee, fout! Laat ik Peter nou niet op het idee brengen dat-ie een zevenvoudig honorarium kan vragen. Niet het beste voorbeeld om u te overtuigen dus, maar u begrijpt het idee. Game of Clones is te zien op de Amerikaanse MTV.