Naar die lompigheid kijk ik nog liever

Raemon Sluiter is gek op tennis en houdt van sportdocumentaires, het liefst over tennis, maar soms heeft hij behoefte aan wat anders en dan zit hij altijd goed bij Andere Tijden Sport.

Tennis is mijn favoriete sport om naar te kijken. Omdat ik helemaal verslaafd ben aan het spelletje, maar ook omdat het mijn wereld is. Ik ken praktisch iedereen en weet van bijna elke speler meer dan leeftijd en geboorteland. Als iemand dan een geweldige wedstrijd wint, is het voor mij niet alleen een tennisser of tennisster die een mooie wedstrijd wint, dan flitst het hele verhaal erachter door mijn hoofd. Trainerswissels, verbroken relaties, blessures en ga zo maar door.

En daarom ben ik dus zo gek op sportdocumentaires. Want daarin zie je meer dan de geweldige prestatie van een persoon of team. Dan kom je erachter wat ze eigenlijk allemaal doorstaan hebben om tot die prestatie te komen. Leuk zo’n ace op matchpoint, maar die 3500 mandjes ballen die er door de jaren door weer en wind op baan elf op TC Schiebroek geserveerd zijn, die zie je allemaal niet. Nu zou 3500 mandjes serveren wat saai kunnen overkomen in een docu, maar u begrijpt wat ik bedoel. Je krijgt een veel beter idee hoe iets tot stand is gekomen. 

Natuurlijk is het niet altijd een feest. Zo is er een documentaire over de geweldige tennisster in de dubbele betekenis van het woord, Maria Sharapova, waarin ze uit de doekjes probeert te doen hoe zij haar schorsing uitzat vanwege het gebruik van het geneesmiddel Meldonium. Buitengewoon interessant natuurlijk. Ze had het nodig vanwege astma, zegt ze. Maar als u antwoord wilt op de vraag welk middel ze dan nu gebruikt voor haar astma, komt u bedrogen uit. Maar mocht u willen weten waar de volgende winkel van haar snoepjesmerk Sugarpova geopend gaat worden, bent u wel aan het juiste adres.

More content below the advertising

Maar er is genoeg objectieve, sportieve diepgang op tv en daar hoeven we niet eens zo lang voor te zoeken. De NOS maakt prachtige docu’s in de reeks Andere Tijden Sport. Twee weken geleden was er een geweldige over Frans Derks, de scheidsrechter die tot op de dag van vandaag door iedereen die iets met voetbal te maken had zeer wordt gewaardeerd. En komende week komen ze met een aflevering over Willem van Hanegem. Geliefd om z’n lompigheid, hoe komt dat nou eigenlijk? U kunt zondagavond 22.10 uur op NPO 1 inschakelen voor het antwoord.

Ik laat het tennis zondagavond even voor wat het is. Want naar een document over een authentieke, succesvolle, lompe voetballer, een echt Feyenoord-icoon kijk ik nóg liever.

More content below the advertising
De zon gaat als een malle voor je schijnen

Raemon Sluiter was net zoals iedereen verrast dat Piet Paulusma mocht vertrekken bij SBS6. Hij gaat de weerman missen en vraagt zich af of de zender wel slim bezig is.

Het kwam als een donderslag bij heldere hemel. Na 23 jaar trouwe dienst heeft SBS besloten het contract met weerman Piet Paulusma niet te verlengen. 31 december zal ‘Oant moarn’ voor het laatst klinken. Hoewel… Gaat hij dat wel zeggen, als het ‘tot morgen’ betekent en hij de volgende dag niet op de buis verschijnt?

Natuurlijk gaat hij dat blijven zeggen. Want er gaat een front met aanbiedingen aankomen voor Piet, dat kan niet anders. Bij omroep Max zou hij gezien zijn leeftijd natuurlijk geweldig passen, en voor RTL zou het ook een geweldige stunt zijn. Die zeggen nu dat hij er met z’n SBS-verleden niet past, maar u kent het gezegde: Niks zo veranderlijk als het weer en met elkaar strijdende zenderbazen. Over Piet maak ik me geen zorgen. Over SBS daarentegen…

More content below the advertising

Vernieuwen snap ik. Maar de vraag als je gaat vernieuwen, waarom ga je dan in zee met iconen die in de hoog zomer/ begin herfst van hun carrière zijn? werpt zich natuurlijk wel op. Ik druk me voorzichtig uit, want ik wil geen Gordon op m’n dak. Laat die maar met Angela de Jong door de modder rollen. Is misschien wel een aardig format, trouwens. Ik zit niet te springen om een tv-carrière, maar als ze nog een scheidsrechter nodig hebben, mogen ze me bellen. Ik hoop op een verlenging.

Maar genoeg over SBS. Te veel zelfs. Piet, nu pakken de donkere wolken zich misschien even samen, de zon gaat straks weer als een malle voor je schijnen. Er valt altijd meer regen naast je, dan op je. Laat ze bij SBS maar. Jij weet als geen ander dat als je wind zaait, je storm zult oogsten. Laat ze maar de opgaande zon aanbidden. Het staal wordt in de wind gehard, en jij gaat voor de regen thuis zijn.

Mooi hoe je netjes blijft in je interviews, tegen de wind in is het immers kwaad roeien. Zo gaat het nou eenmaal in die wereld, als het in de kajuit regent, dat drupt het in de hut. Maar jij laat de wind niet door de hekken waaien. Ik hoop dat ze je niet met de noorderzon gaan laten vertrekken, dat ze je eerst op een mooie manier flink in het zonnetje gaan zetten. Want als er iemand met z’n neus in de wind mag lopen, ben jij het.

Oant moarn, Piet. Tot morgen.

Onze columnist Klaas kijkt ieder jaar uit naar de Super Bowl. Niet omdat hij een sportliefhebber is, maar vanwege de leuke reclames tijdens de wedstrijd.

Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar het is mijn ervaring dat de werelden van film- en sportfans over het algemeen strikt gescheiden zijn. Toch is er één sportevenement waar alle filmliefhebbers elk jaar weer naar uitkijken en dat is de Super Bowl. Maar dan niet vanwege dat gehannes op het veld.

De grote finale van de Amerikaanse football-competitie, die vorige week op tv was, is het best bekeken programma op de Amerikaanse televisie, dus staan adverteerders in de rij om hun spotjes te vertonen tijdens een van de vele onderbrekingen. Ook filmstudio’s, die dit evenement gebruiken om hun grote zomerfilms onder de aandacht te brengen, trekken graag de portemonnee.

Die kan maar beter goed gevuld zijn. Dertig seconden reclame tijdens de Super Bowl kost – slik – gemiddeld 5,25 miljoen dollar. Toch is het de moeite waard, want die duurbetaalde seconden belanden in blokken die vol zitten met prestigieuze spots van allerlei firma’s: dit jaar hadden we bijvoorbeeld The Mountain uit Game of Thrones die een bierreclame binnenvalt en Harrison Ford en zijn hond die Alexa van Amazon aanprijzen.

More content below the advertising

Dat levert reclame op waar mensen niet bij wegzappen – sterker nog: mensen stemmen er speciaal op af. En vooral de trailers van de aankomende blockbusters worden naderhand nog miljoenen keren teruggekeken, want Super Bowl-trailers zijn een begrip in hun soort. Bij de highlights van deze editie zat uiteraard die van Avengers: Endgame, de gedoodverfde kassakampioen van dit jaar.

Maar ook Toy Story 4, Captain Marvel en de horrorfilm Us zijn onder grote belangstelling geplugd. Mijn persoonlijke favoriet was die van Hobbs and Shaw, de spin-off van The Fast and the Furious met Dwayne Johnson en Jason Statham als brute krachtpatsers die elkaar haten en toch moeten samenwerken. Niet dat daar een spotje voor nodig was: naar die film ren ik zelfs na alleen dat zinnetje hiervoor.