Ik gok dat All You Need Is Love wint

Onze columnist Klaas kijkt al vooruit op de kerstperiode en vraagt zich af welke films goed gaan scoren.

Bioscopen halen een royaal deel van hun opbrengst binnen in de laatste twee maanden van het jaar, zeker in Nederland. We zijn hier echte winter-filmkijkers en daar houden de makers van eigen bodem in elk geval rekening mee. Maar ook internationaal zetten de studio’s steevast een heleboel potentiële kaskrakers klaar, want rondom de kerst naar de bioscoop gaan is over heel de wereld een geliefde traditie.

Eén van die blockbusters arriveert deze week al in de zalen, dus is het een mooi moment om op de zaken vooruit te lopen en te voorspellen wat de grote kerstklapper van dit jaar gaat worden. Eén van de voornaamste kanshebbers draait dus al bijna: Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald. Dat lijkt vroeg om nog wat bezoekers te kunnen trekken tegen de tijd dat de Kerstman ten tonele verschijnt, maar deze Potter-prequel zit niet voor niks in hetzelfde ‘time slot’ als veel van de Harry-films: die vult de stoelen nog tot diep in december.

Een andere geheide hit is All You Need Is Love, een romcom die de Alles is Liefde van dit jaar moet gaan worden. Dat is vaker geprobeerd en het is een paar keer nog bijna gelukt ook, maar deze heeft alles in zich om die ambitie echt waar te maken. Is dat soort humor je wat te braaf, dan heeft Jandino nog het tweede deel van Bon Bini Holland voor je. Of als het juist nog wat opgepoetster moet allemaal, dan staat er nog een ander deel twee op de kalender: Mary Poppins Returns.

Allemaal goede kandidaten voor een dik kerstsucces en dan heb ik de meest klassieke kerstfilm van het stel nog niet eens genoemd: de animatiefilm The Grinch. Maar toch gok ik erop dat All You Need Is Love dit jaar als kerstkampioen uit de bus komt. Die cast, Will Koopman, het feelgood-verhaal, die titel: dan heb je geen kerstwonder meer nodig.

Al naar Widows geweest? Doen, hele sterke film. Dan kun je meteen één van de populairste actrices van dit jaar aan het werk zien. 

Dan kun je meteen één van de populairste actrices van dit jaar aan het werk zien. Nee, ik bedoel niet Viola Davis of Michelle Rodriguez, maar Olivia, de witte terriër die in de film te zien is als het beestje van het personage van Davis, die haar enige steun is na de dood van haar criminele man. Dit was alweer de derde acteerklus van Olivia in 2018: ze zat ook in de Netflix-serie Insatiable en had een memorabel optreden in Game Night als de hond van de verdachte buurman.

Of zo’n dier een leven in de filmindustrie leuk vindt, zal niemand met zekerheid kunnen zeggen, maar voor haar baasje is het in ieder geval goed nieuws. Een veelgevraagde dierenacteur verdient namelijk heel aardig en mocht Olivia nu uit gaan groeien tot een grote ster, dan kan ze straks botten begraven in al dat geld. Ken je Eddie nog bijvoorbeeld, de Jack Russell van de vader van Frasier uit de gelijknamige comedyserie uit de nineties? Die kreeg seizoenenlang tienduizend dollar per aflevering op zijn hondenbankrekening gestort.

Maar ho: boek niet meteen een ticket naar Hollywood als jouw Fikkie ook zo leuk kan opzitten. De gemiddelde hond, huiskat of parkiet en zijn trainer houden aan hun werk ongeveer elf euro per uur over. Dat wordt een stuk meer als je een perfect gedresseerde beer of struisvogel kunt leveren, maar dan word je natuurlijk minder vaak gebeld. En je kosten zijn aanzienlijk met al die kooien, vergunningen en vervoer. Het is al net als met acteurs van het menselijke soort: voor de lucky few is het glitter en glamour, maar voor de meesten is het sappelen.

Eén belofte: ik zal niet twerken

Mocht u mij een keer in een andere outfit willen zien dan sportkleding of een polo, dan is woensdag 19 december dé kans daarvoor.

Dan is namelijk de verkiezing van Sportman van het Jaar. Dus dat betekent smoking. Nu hoor ik u denken: Maar het is toch lichtjaren geleden dat jij zelf gesport hebt? Zijn die er in jouw maat? En daarbij, je hebt toch nooit echt iets groots gepresteerd? 

Dat klopt bijna allemaal, alleen als coach van Nederlands beste tennisster Kiki Bertens, ben ik dit jaar genomineerd als coach van het jaar. Leuk natuurlijk, betekent dat het behoorlijk wat mensen is opgevallen dat ze een buitengewoon goed jaar heeft gehad. En dat ik er iets mee te maken heb. Maar dat is het precies. Iets mee te maken. Hoeveel weet niemand, ik ook niet. En dat maakt ook niet uit. Het gaat om Kiki, zij heeft al die balletjes met verdomd aardige snelheid over het net en binnen die lijnen geslagen. Ik niet.

U kunt zich misschien voorstellen dat dat dan behoorlijk raar voelt als coach, dat jij wel genomineerd bent en de speler niet. Een beetje alsof de visite alleen mij bedankt voor het heerlijke eten terwijl ik alleen de boodschappen heb gehaald en Fatima drie uur bezig is geweest om die butter chicken op smaak te brengen.
 

Dus zonder Kiki, maar als Team Bertens naar het Sportgala 19 december. En hopen op een avond waarbij de sport in het zonnetje wordt gezet. Ik weet zeker dat dat het idee van de organisatie is, alleen is de bal daar de afgelopen jaren een paar keer behoorlijk misgeslagen. Rare muziekkeuzes, slechte cabaretstukjes, grappig bedoelde filmpjes van genomineerde sporters, ze zijn regelmatig voorbijgekomen. Het valt ook niet mee, iedere keer iets nieuws verzinnen. Wat van mij trouwens ook helemaal niet zou hoeven. Prop het gewoon barstens vol met de mooiste sportbeelden van het jaar. Goeie muziek eronder. Klaar.

Maar het kan altijd erger. Bij de uitreiking van de Gouden Bal voor de beste voetballers zo’n drie weken geleden, werd de Deense winnares Ada Hegerberg gevraagd om op het podium te twerken. Dat kan ik u in ieder geval beloven, dat ik bij winst niet zal twerken. En bij verlies ook niet. Dan kunt u met een gerust hart inschakelen woensdagavond 19 december, mocht u iets met sport hebben.