Als liefhebber van het eerste uur ben ik altijd in voor een discussie over Die Hard, maar afgelopen week hadden opvallend veel meer mensen die behoefte.

De reden: het was precies dertig jaar geleden dat deze actieklassieker in première ging. Er is wel een en ander gebeurd in die drie decennia: vier niet altijd even geweldige sequels, bakken vol films die omschreven kunnen worden als ‘Die Hard in een onderzeeër/trein/vliegtuig’ – al dan niet gevuld met slangen – en natuurlijk de parabool die de carrière van Bruce Willis is.

Dankzij Die Hard werd hij een van de grootste sterren van de planeet, maar intussen zijn we op het punt beland dat hij nota bene geroast wordt en nu bij het illustere clubje hoort van Trump, Roseanne en David Hasselhoff. Op 30 juli kunnen we op Comedy Central zien of dat iets leuks heeft opgeleverd. Ik kon alvast niet lachen om één uitspraak die Willis daar kennelijk heeft gedaan: Die Hard is potdomme wél een kerstfilm, wat hij ook zegt!

Maar het blijft een feit dat good old Bruce hiermee een onuitwisbare classic op zijn naam heeft staan en hoeveel mensen kunnen dat terecht beweren? Ik heb ‘m tientallen keren gezien intussen en het blijft voor mij onmogelijk om ervan weg te zappen als-ie weer eens op tv is. Het is de vraag of zoiets als Skyscraper, waarin Dwayne Johnson de John McClane uithangt, over dertig jaar nog zulke emoties weet op te roepen.

More content below the advertising