Everon Jackson Hooi en Dwight Dissels als Bad Boys
Source
Foto: Mike van den Toorn

Voor Everon Jackson Hooi – die uit GTST – en Dwight Dissels – ‘de eerste kale’ Jezus in The Passion – is de actiefilm Bad Boys puur jeugdsentiment. En dus mochten ze voor één keer in de huid kruipen van Will Smith en Martin Lawrence, die vanaf 23 januari te zien zijn in Bad Boys for Life.

Hoe goed kennen ze elkaar eigenlijk? Everon: “Ik moest jou googelen. Ik dacht: hé, een zanger, leuk. En: in The Voice gezeten. Verder heb ik niet gelezen, dat vond ik wel genoeg.” Dwight: “Ik kende jou wel, van Goede Tijden. Echt een bad boy, jij. Al kijk ik vrijwel nooit.” Everon: “Wat?!” En weer schieten ze in de lach. Alsof ze elkaar al jaren kennen. Everon, die elke dag op de buis is, kijkt zelf nooit tv, biecht hij op. “Daarom kende ik jou ook niet. Het klinkt misschien oneerbiedig maar ik vind televisie al jaren zo ontzettend van hetzelfde. Netflixen doe ik wel. Maar dat is geen tv-kijken, dat is streamen!” Dwight knikt. “Waar gaat dit interview eigenlijk over? Komen er zo intelligente vragen? Dan pak ik Wikipedia er even bij.”
 
Laten we beginnen bij Everon. De Bad Boy van GTST. Jij kan echt goed een lul spelen, hè?
“Ja, dat kan ik wel. Het is beter dat je niet solt met mijn alter ego. Win or die. Ik speel Bing Mauricius en die is niet altijd aardig. Tijdens deze fotoshoot heb ik ook echt mijn best gedaan om mean te kijken. Alles wat een beetje gun is en waarbij je stoer moet kijken, vind ik leuk om te doen. Ik heb dat nooit geleerd, het is ook niet zo moeilijk. Iedereen kan boos kijken. Als een kind toneelspeelt, is het eerste wat hij zegt: ik ben boos. En dan kijkt-ie ook boos. Maar zo goed als Smith en Lawrence het kunnen kan ik het niet, hoor. Ik heb de eerste twee delen in de bioscoop gezien. Toen ik hiervoor gevraagd werd, dacht ik meteen: te gek! Will Smith is een hero, zijn hele loopbaan is fantastisch. Ik volg hem ook trouw op Instagram, hij levert onwijs toffe content.”
Dwight: “Ik ken alleen de eerste versie. Ik ben 38, dus toen was ik veertien. Samen met mijn neefjes deed ik ze na en ik was altijd Mike Lowrey (Will Smith, red.), de smooth guy. Als-ie weer eens op tv is, kijk ik hem altijd weer, echt jeugdsentiment voor mij. En nu mocht ik hem zelf spelen. Het ging best goed, volgens mij. Ik denk zelfs aan een carrière-switch!”

Wordt dat voor jou ook niet eens tijd Everon, na vijftien jaar GTST? Of ben je jouw pensioen aan het veiligstellen? 
“Dat is helemaal geen gekke vraag. Ik zit er al zo lang in omdat ik het ontzettend naar mijn zin heb. En ik doe niks wat ik niet leuk vind. Maar naast GTST heb ik in het theater gestaan in Let's Dance, HUP en Heartbreak Hotel. En ik heb net de speelfilm Vliegende Vissen Verdrinken Niet afgerond, waarin ik ook een politieagent speel. Die is opgenomen op Curaçao, waar ik ben geboren, en komt dit najaar uit. Verder heb ik een eigen boxershort-lijn en regisseer ik korte films. Ik kom echt wel aan mijn trekken.”

En Dwight kennen we vooral van The Voice en The Passion. Je draagt graag een religieuze boodschap uit…
“Nou, er wordt naar gevraagd, hè? Toen ik in 2017 in The Passion ging spelen, vroeg een journalist of ik ook iets met het geloof had. Ja, ik ga naar de kerk, ik geloof in God. De muziek die ik maak heeft vaak een link met het geloof, maar ik loop niet de hele dag te prediken. Het is een wezenlijk onderdeel van mijn leven, dat komt ook door mijn opvoeding. Ik heb dingen meegemaakt waardoor ik de overtuiging heb gekregen dat er meer is dan je ogen kunnen zien. Ik was tien toen mijn vader overleed. Dat was voor mij, mijn zussen en mijn moeder een moeilijke periode met veel vragen. Waarom? Hoe kon dit gebeuren? Mijn moeder is gelovig en haar manier van leven had heel veel impact op mij. Ze bad veel en sprak haar vertrouwen uit in God. Dat Hij een plan heeft met ons, ook al gaat het moeilijk. Ik ben opgegroeid met vrouwen thuis en zocht een vaderfiguur. Om te kunnen reflecteren. Mijn moeder sprak haar vertrouwen uit in God en zei dat je daardoor nooit alleen bent. Veel later was ik een keer bij een conferentie in de Maranathakerk in Amsterdam, waar een Amerikaanse gospelzanger optrad. Hij zong zo mooi en vertelde prachtige verhalen, alles viel op z’n plek voor mij. Het geloof kreeg een nieuwe dimensie voor me en ik ontdekte dat ik ook kon zingen. Zo is mijn carrière begonnen.”

Article continues after the ad

Toen je na je The Voice-optreden werd gevraagd voor The Passion kon jij je geluk niet op?
“Zeker. En de media gingen helemaal los: de eerste zwarte Jezus! Ik zei: de eerste kale jezus. De vorige hadden allemaal krullen. Voor mij persoonlijk had het een heel andere dimensie. Jezus is de centrale figuur in mijn geloofsleven en ik mocht even in zijn voetsporen treden. Echt bijzonder. En het was spannend, want ik had nog nooit geacteerd. Gelukkig kreeg ik tijdens de opnames een spoedcursus van onder anderen Johnny Kraaijkamp, die Pilatus speelde. Dan moest ik op een bepaalde manier kijken, iets anders met mijn stemgeluid doen, kijken hoe ik stond: allemaal dingen waar ik helemaal niet op let als ik naar een film kijk. Heel leerzaam.”

Intussen was jij, Everon, een soort heilige voor mensen in Roemenië. Je hebt daar een huis laten bouwen voor een straatarme familie…
“Jezus, wat tof dat je daarover begint. Ik speelde al een tijdje in GTST en was ambassadeur van Internationale Kinderhulp. Ik was gevraagd door de directeur, een heel goede vriend die helaas aan kanker is overleden. Hij zei: wil je meedoen aan een project voor kinderen in Roemenië? Oké, let’s go, zei ik. De EO ging ook mee om een reportage te maken. Dat vond ik prima, maar ik wilde niet zo’n BN’er zijn die alleen maar loopt te janken en overdreven emotioneel gaat zitten doen. Dan denk ik: doe even normaal. Maar ik kwam daar aan en ontmoette een oudere man die in een huis zonder vloer woonde, alleen maar aarde, met aan de zijkanten blokken om het dak te ondersteunen. Als je tegen een muur leunde, kon het hele huis in elkaar storten. Zijn dochter en haar man woonden er ook in en zij hadden kleine kinderen met pegels snot over hun mond. Het was er zo koud en verschrikkelijk.”
Dwight: “En toen had jij ook een Fisherman’s Friend-moment?”
Everon: “Ja, nou. Ik dacht: het kan niet zo zijn dat hier mensen wonen. Ik stond te janken als een echte BN’er. Het kon me niet schelen hoe, maar ik moest en zou een huis laten bouwen voor die mensen. Ik ben gaan bedelen bij vrienden en familie en heb het geld bij elkaar gekregen. Ik heb foto’s van het nieuwe huis gezien en nu wonen ze goed. Nee, ik ben niet teruggegaan. Ik wil niet gezien worden als de man die dat allemaal geregeld heeft, daar voel ik me ongemakkelijk bij. Ik zou eerder een nieuw project willen beginnen. Opstaan en iets doen. Hoe je het ook wendt of keert, het streelt toch je ego als je iets voor anderen kunt betekenen.”
Dwight: “Ik heb een ‘sponsorkind’ in de Dominicaanse republiek, geef maandelijks een bijdrage. In 2018 ben ik daar met mijn zoontje heen gegaan, zodat hij ook kon zien in wat voor omstandigheden zij leven. De familie woonde in een huisje van vijf bij vijf en dan merk je dat ze in moeilijke situaties toch een bepaalde blijdschap vinden. Deze mensen hebben zo weinig nodig om zich een soort van gelukkig te voelen. Voor deze reis hadden ze de familie een filmpje laten zien van een auditie van mij in The Voice en daar werden ze zo blij van. Toen had ík mijn Fisherman’s Friend-moment. Maar die had ik ook tijdens de ontmoeting. Het is toch anders als je er echt bent. Er ging een wereld voor me open en ik werd even heel klein toen ik daar tussen die mensen kwam te staan. Mijn zoon heeft er nog een indrukwekkende spreekbeurt op school over gehouden.”

Genoeg tranen. Waar zijn jullie nu mee bezig?
Everon: “Het dertigjarig bestaan van GTST komt eraan. En misschien krijg ik nog wel een feestje omdat ik de helft van die tijd in de serie zit. Wie zal het zeggen? Ik ben momenteel een korte film aan het afronden met Pierre Bokma. Die is gemaakt voor festivals en ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ga hem inzenden voor Cannes. Het gaat over een professor die een pil op de markt brengt die het geloof uit mensen haalt.”
Dwight: “Die moet ik zien!”
Everon: “Ja, heftig thema. Ik ben benieuwd of hij aanslaat. En ik ga nog een korte film regisseren. 2020 wordt weer een boeiend jaar.”
Dwight: “Ik ben bezig mijn nieuwste single af te ronden. Ik verwacht dat de release eind januari, begin februari zal zijn. Hoe hij heet? Alles Komt Goed. We hebben ook al een derde single liggen, die verschijnt later dit jaar en gaat over mijn jeugd in Zaandam, hoe een donkere jongen zich beweegt tussen contrasterende culturen. Maar net zoals ik een verhaal heb, zijn er nog zeventien miljoen mensen met een verhaal, daar gaat het ook over. En o ja, ik ga acteren. Daar sta ik na vandaag helemaal voor open!”

Bad Boys for Life is vanaf 23 januari te zien in de bioscoop.

Het interview met Everon Jackson Hooi en Dwight Dissels staat in Veronica Magazine nummer 4.

More content below the advertising