Puss In Boots: Interview met Salma Hayek
Na vier delen was de Shrek-reeks wel zo’n beetje op. Maar met Puss in Boots, waarin we de oorsprong van de strijdlustige kompaan van Shrek te zien krijgen, is een waardige opvolger gevonden.
Je bent één van de grootste sterren met een latino-achtergrond in Hollywood. Speelt dat nog een rol in je carrière?
„Aan het begin van mijn carrière merkte ik heel erg dat de mogelijkheden en de rollen voor een actrice van latino komaf zeer beperkt waren. Dat is heel erg veranderd de afgelopen jaren. Kijk naar Puss in Boots: we worden nu zelfs gevraagd om een poes te spelen! Maar zonder gekheid: ik ben echt trots op deze film. Omdat het verhaal van Puss in Boots erg geïnspireerd is door het Spaanstalige culturele erfgoed. Ik denk dat deze film een groot succes wordt. Ik hoop echt dat mensen op deze manier een klein stukje van onze geschiedenis mee krijgen.”
Je hebt veel films gemaakt die je vijfjarige dochtertje Valentina nog niet mag zien. Nu maak je een animatiefilm, is het wéér een sexy femme fatale die je speelt!
„Dat valt gelukkig erg mee hoor. Puss in Boots is mijn eerste animatiefilm ooit en die wil ik heel erg graag met mijn dochter delen. Al was ze wel een beetje teleurgesteld dat ik niet zelf een tekenfilmpersonage ben geworden, maar alleen de stem inspreek. Valentina heeft verder wel het hele productieproces van het begin tot het eind mee mogen maken: vanaf de eerste schetsen tot het opnemen van mijn rol. Ze weet nu precies hoe een animatiefilm wordt gemaakt.”
Je bent je carrière lang een sekssymbool geweest. Heb je het gevoel dat dat minder wordt naarmate je ouder wordt?
„Ik denk dat mensen heel sexy kunnen zijn zolang ze maar vol passie in het leven staan, en vol enthousiasme de dingen doen die ze doen. In dat opzicht prijs ik mezelf enorm gelukkig dat ik al heel erg lang in de gelegenheid word gesteld om dat te doen. Sterker nog: naarmate ik ouder word, krijg ik alleen maar méér rollen aangeboden. Ik weet niet exact waarom dat zo is, misschien word ik wel een betere actrice. Natuurlijk begin ik ook te kampen met lichamelijke ongemakken, ik ben 45. Ik gebruik zelfs al een leesbril, al ben ik wel te ijdel om die in het openbaar te dragen. Maar het leven is zeker niet opeens voorbij op het moment dat mensen je niet automatisch meer zien als een sekssymbool.”
Veronica Magazine nr. 50 – (RB)


