De vierde man

Drie jaar eerder was Spetters neergesabeld door de pers, waardoor regisseur Verhoeven het dit keer anders aanpakte. Hij besloot de kritiek met litaraire middelen te lijf te gaan en een boek van Gerard Reve te verfilmen. Hoewel de pers dit keer inderdaad een stuk positiever was, werd De vierde man in eigen land bij lange na niet zo'n succes als Spetters. Krabbé speelt de rol die hem groot maakte in de Verenigde Staten, al vonden ze daar de combinatie van bloot, homoseksualiteit en katholieke thema’s wel gewaagd. Er moet gezegd worden dat Krabbé, die aanvankelijk nogal licht bevonden werd, de rol van zijn leven speelt. Hij is een aan de drank geraakte homoseksuele schrijver, die na een lezing overnacht bij Soutendijk en vervolgens blijft hangen; hij is zeer geïnteresseerd geraakt in haar vriend Hoffman. Krabbé ontdekt dat Soutendijk al drie mannen heeft verloren en vreest dat of hijzelf of Hoffman het vierde slachtoffer zal worden. De vraag daarbij is of Soutendijk nu wel of niet haar mannen vermoord heeft. Het resultaat is een ijzersterke magisch-realistische thriller, met feilloos acteerwerk van de hoofdrolspelers. Omdat Verhoeven koste wat kost Krabbé in de hoofdrol wilde hebben, vertrok hij bij producent Joop van den Ende, met wie de acteur ruzie had. De vierde man maakte hij weer met zijn oude producent Rob Houwer, waardoor de oude ploeg weer bijna compleet was; het scenario werd geschreven door Gerard Soeteman en Jan de Bont deed het camerawerk. Het team leverde een meesterlijke film af, waarbij de bijdrage van Soeteman een bijzondere vermelding verdient. Door vrijelijk te werken met elementen uit het hele oeuvre van Reve wist hij het dunne plotlijntje uit te bouwen tot een volwaardig scenario dat goed aansluit bij het werk van de in Nederland legendarische schrijver. Er waren verschillende (kleinere) internationale filmprijzen voor De vierde man weggelegd, die goede zaken deed in het buitenland.