Dreamgirls

Beyonc? en haar collega?s hadden vorig jaar hun trailers op de set van Dreamgirls nog maar amper betrokken, of de eerste Oscarbuzz werd al de wereld in geholpen. Dan kan de oogst alleen nog maar tegenvallen, en dat gebeurde dus ook. Acht nominaties is natuurlijk een keurig resultaat, maar met drie stuks in de categorie beste song komt de maximale winst uit op zes en in de belangrijkste categorie?n (beste film, regie, acteur en actrice) werd de film zelfs helemaal genegeerd. Nu hoort Dreamgirls ook zeker niet bij de beste vijf films van het jaar, maar het is in een belangrijk opzicht een heel opmerkelijke musical: het scenario is namelijk meer dan alleen een omhulsel voor de liedjes, zoals dat meestal het geval is. Het project begon zijn bestaan als Broadway-musical begin jaren ?80 en is het lichtjes verhulde verhaal van Diana Ross en The Supremes. We zien hoe drie zangeressen zich in de sixties omhoog werken van achtergrondgroepje tot soulsensatie. Maar dan wordt de meest getalenteerde van het stel (Jennifer Hudson) als lead-zangeres vervangen door de mooiste (Beyonc?). Drama eersteklas, maar ja, er moet ook nog een soundtrack vol nummers uitgegooid worden. En zo wordt menig sterk dramatisch moment ontkracht doordat iemand met slechte timing een lied inzet. Maar als muzikale show maakt Dreamgirls de hype waar. Dat Beyonc? kan zingen, wisten we. Maar echt sensationeel zijn de Oscar-genomineerden Eddie Murphy (als uitgerangeerde soulheld) en Hudson, die met haar imponerende performance iedereen in de schaduw zet. Veronica Magazine nr. 7, 2007 - (KK)