Suzy Q

Amsterdam, september 1967. Ten Cate is de naam van een alles behalve model-gezin: ieder heeft zo z'n eigenaardigheden, wat verwrongen onderlinge verhoudingen tot gevolg heeft. Daarom vlucht één van de zonen zo vaak mogelijk het huis uit, is het leven voor de ander (Fernhout) veel te zwaar, en wordt dochter Suzy (Van Houten) aan haar eigen lot overgelaten. Suzy trekt de stoute schoenen aan en meldt zich bij het hotel waar de vrijgevochten rocksterren Mick Jagger en Marianne Faithfull verblijven. Jagger wil wel met de tiener het bed in duiken, maar knapt af op haar ondergoed: een blauwe gymbroek. Eenmaal thuis blijkt dat ze met niemand haar ervaring kan delen, in tegendeel zelfs. Suzy wordt door haar vader, die ook al een ongezonde belangstelling voor haar ontluikende seksualiteit aan de dag legde, in elkaar geslagen. Dat is voor Fernhout de druppel, die helemaal niet meer weet wat hij met het leven aanmoet. In het uitstekende scenario van Frouke Fokkema en regisseur Koolhoven worden de verwrongen verhoudingen helder uiteengezet, waarbij de sluier in de loop van het verhaal telkens wat verder wordt opgelicht, zodat het drama spannend blijft. Zo'n scenario schreeuwt natuurlijk om een goede cast, die met Van Houten (in haar eerste, geslaagde hoofdrol), Van Dyck, Wouterse en Fernhout ook inderdaad bij elkaar is gebracht. De aparte, zeer kleurige jaren 1960-art direction geeft Suzy Q een eigenzinnig uiterlijk, waarop de afwijkende camerastandpunten een perfecte aanvulling zijn. Fijn is ook dat de film, die toch een behoorlijke tragische afloop kent, voldoende humor bevat. Een van de betere producties in het Telefilm-project, waarmee de publieke omroepen de band tussen tv-wereld en filmindustrie willen versterken.