Miss Julie (1999)
Recensie
Zweden, eind 19de eeuw. Jonkvrouw Burrows, de dochter van een graaf is verwend, koppig en bazig. Tijdens het midzomernachtfeest van het personeel probeert zij het hoofd op hol te brengen van lakei Mullan. Die wil niets liever dan hogerop geraken. Tussen beiden ontspint zich een ‘battle of the sexes’, waarin erotiek, wrok, passie en vernedering de seksuele geladenheid langzaam maar zeker tot een kookpunt brengen. Erg mooi gefilmd drama met fraaie dialogen, maar deze film is iets te toneelmatig om echt te overtuigen. Mullan, ook al goed in My Name is Joe, stelt de show. Burrows is adequaat, maar acteert net te overdreven in de dramatische scènes. Opvallend is vooral de verleidingsscène: in split-screen wordt de door Mullan en Burrows gespeelde seksscène twee keer naast elkaar getoond, in simultane takes. Het ene beeld concentreert zich op close-ups, het andere laat een totaal zien waarin hun lichamen spreken. Een verfilming van de Zweedse roman Freule Julie van August Strindberg, in 1951 al eens verfilmd door Alf Sjöberg.
Facts
Drama
103 minuten
GB/USA



