The Dictator

Ook al heeft Sacha Baron Cohen met Borat en Brüno al lang en breed laten zien dat de fans van zijn even confronterende als schuine humor hem ook graag komen bekijken in de ­bioscoop, toch is zijn nieuwste creatie best een gok. The Dictator is namelijk de eerste film sinds Ali G Indahouse waarin hij geen nietsvermoedende mensen in de luren legt met zijn onaangepaste ­typetjes. Geen improvisatie dus, maar dat betekent niet dat hij het over een andere boeg gooit met dit verhaal over een megalomane tiran in een woestijnstaatje, die tijdens een bezoek aan de VN in New York tegen zijn zin van plaats wisselt met een dubbelganger. Nee, de barrage aan grappen die Cohen in krap anderhalf uur over het scherm uitstort, is precies zo banaal en onbehouwen als je van hem mag verwachten. Daar zitten heus wel een paar lollige tussen, maar ook een heleboel missers, en die wegen uiteindelijk het zwaarst. De extra steek van Borat en Brüno, die met hun extreme gedrag de hypocriete types op hun pad genadeloos ontmaskerden, ontbreekt hier, en dat scheelt merkbaar. Zonder die slimme draai aan de poep- en penishumor blijft er een soort middelmatige Adam Sandler-film over, en daar is Cohen veel te leuk voor. - Veronica Magazine nr. 20, 2012 – (KK)