Shaft

Regisseur John Singleton was 24 toen hij in 1991 zijn filmdebuut maakte met Boyz 'N the Hood. Hij kreeg er een Oscar-nominatie voor als jongste regisseur in de Oscar-geschiedenis en werd een lichtend voorbeeld voor zwarte filmmakers. Acht jaar later vindt hij zijn weg naar Shaft, een andere sleutelfiguur van de Black Cinema. In de jaren zeventig was Shaft de eerste grote zwarte held van het witte doek. Hij groeide uit tot een cultfiguur, van de zwarte gemeenschap, van die tijd en van dat genre: de blaxpoitation film. Het was daarom geen makkie toen besloten werd Shaft te introduceren bij een nieuwe generatie. De ijzersterke Shaft-muziek bleef behouden maar de seventies-Afro kapsels vlogen het raam uit en maar goed ook. Er werd een compleet nieuw verhaal bedacht met als held wederom een stoere, zwarte smeris die iedere vrouw kan krijgen - en iedere schurk ook. Hoofdrolspeler Samuel L. Jackson heeft de kunst van het cool-zijn goed afgekeken van zijn voorganger Richard Roundtree, die weer van de partij is. Daar moet een goede schurk tegenover en wie beter dan Christian Bale? Na American Psycho is hij de nieuwe guy-you-love-to-hate en deze rol maakt dat alleen maar erger. In de bijrollen valt vooral Jeffrey Wright op als kleine drugsdealer met grote plannen. De show wordt echter gestolen door die gave Shaft-muziek en het lijkt er soms op of de beelden de muziek volgen in plaats van het verhaal. Met dat laatste is overigens niets mis. Het basisverhaal is bekend van menige politieserie, maar de bonte verzameling typetjes er om heen houdt de moed er in. Er zit wat humor in, veel actie, designer-kleren, geen romantiek, wel de geijkte auto-achtervolging, maar iets te veel minuten.