Door in Wall Street (1987) de mooie kanten van de hebzucht te verkondigen (‘Greed is good’) scoorde Michael Douglas zijn eerste acteer-Oscar. Twintig jaar later, na de wereldwijde crisis, werd het tijd terug te gaan naar zijn alter ego Gordon Gekko. Die gehaaide zakenman in Wall Street: Money Never Sleeps lijkt in weinig op de sympathieke zestiger die in hemdsmouwen bij ons aan tafel komt zitten. Dat deed hij, voordat er vorige maand keelkanker bij hem werd geconstateerd.

Hoe is het nu met Gordon Gekko?
„De film begint met Gordon die uit de gevangenis komt. Hij is deze keer kwetsbaar en ik ben benieuwd hoe het publiek daarop zal reageren. Gordon was in de eerste film op de toppen van zijn kunnen. Ik had toen de kleurrijke in plaats van de dragende rol. Die was voor Charlie Sheen. Nu is dat Shia LaBeouf. Shia is nog jong, maar om in zijn rol te komen, belegde hij 20.000 dollar van zijn eigen geld en in een week boekte hij een vette winst!”

Hoe heeft die film je leven veranderd?
„Wall Street en Fatal Attraction hebben me samen van een bekende producent veranderd in een veelgevraagde filmster. Voor die tijd werd ik gezien als een tv-acteur, dus die Oscar maakte veel verschil. Het is een interessante tijd in de geldwereld en dat was reden terug te komen in die rol. Toen waren beurshandelaren helden, nu zijn ze schurken.”

Heb je een goede relatie met je vader?
„Hij zegt dat hij vroeger aardiger tegen me was geweest, als hij had geweten dat ik zo succesvol zou worden, haha! Het is nu moeilijk voor te stellen dat ik vroeger in zijn schaduw stond. Het was erg zwaar: ik leek op hem en hij was een icoon door films als Spartacus. Er waren veel acteurs van bekende ouders die het niet hadden gemaakt en ik was vooral bekend van de tv-serie The Streets of San Francisco. Steve McQueen en Clint Eastwood waren destijds de enigen die een succesvolle overstap hadden gemaakt van tv naar film.”

Bewaar je aandenkens van de sets?
„Ik heb een hele hoop rekwisieten en kostuums in de opslag staan. Ik hoop dat ze ooit de belastingwet gaan veranderen, dan kan ik alles aan een universiteit ofzo doneren.”

Waar haal jij je energie vandaan?
„Van een vader en echtgenoot zijn. Mijn vrouw Catherine speelt momenteel in een stuk op Broadway en doet acht voorstellingen per week. Ik lijd aan slaapgebrek: ik blijf laat op om haar nog te zien, en de volgende dag breng ik de kinderen weer naar school. Maar daar krijg ik zo veel voor terug.”

Wat is jullie geheim?
„Het kan nooit kwaad om lief tegen elkaar te zijn. Het is toch eigenlijk gek dat we vaak meer moeite doen om aardig te zijn tegen vreemden dan tegen onze naasten. Onze kinderen van 6 en 9 zijn braaf, niet vervelend, dus ze geven ons weinig problemen. We zijn er over aan het praten om ze een jaar van school te halen en met het hele gezin een wereldreis te maken.”

Geen zorgen voor de toekomst?
„Door de huidige medische vooruitgang vertel ik mijn kinderen dat zij honderd jaar zullen worden. Daarnaast is mijn vader 93 en mijn moeder 87, dus dat is ook veelbelovend. Het is een mooie tijd voor mij om deze leeftijd te hebben. Mijn werk is inmiddels niet meer het belangrijkste in mijn leven. Ik heb wel een lijst met dingen waar ik me nog mee bezig wil houden, en nucleaire ontwapening staat bovenaan die lijst.”

Wat ga je hierna doen?
„Ik moet een goede rol vinden, maar ben me bewust van mijn leeftijd. Ik hoop Liberace te spelen onder regie van Steven Soderbergh. Op dit moment ben ik bezig met nucleaire ontwapening. Ik ben hier in Parijs voor een grote conferentie daarover. Heel veel staatshoofden hebben geen contact met de realiteit, maar ze kijken wel films. Ze praten dus graag met mij en daar maak ik gebruik van.”

Waar geef je je geld aan uit?
„Ik ga nooit winkelen, daar hou ik niet van. Ik ben geen modetype - kijk wat ik nu draag - maar ik heb een kast vol pakken. Het ligt er helemaal aan welke ontwerper aardig voor me is geweest.”

Waar ben je trots op?
„Op professioneel vlak op de Oscar, die heeft veel voor mij betekend. In mijn persoonlijke leven was Catherine een geweldige verrassing. Ik was gescheiden en dwaalde rond als vrijgezel, toen ik werd getroffen door Catherine.”

Ga je nog een film met haar maken?
„We hadden het bijna gedaan, een soort Romancing the Stone. Niet als koppel, want getrouwde stellen doen het meestal niet zo goed in films. En ik word een dagje ouder, dus we hadden haar een knappe gozer als tegenspeler gegeven. Ik zou de schurk zijn, die op de achtergrond zit te broeden en denkt: ‘Ik ga hem overhoop schieten.’ En het publiek had dat meteen geloofd! We zouden de film opnemen in India, maar toen kwam die aanslag in Mumbai. Er waren veiligheidskwesties en het werd ons af geraden door te gaan.”

Hebzucht is goed?
„Ik ben een kapitalist en een filantroop, dus je kunt het wel degelijk combineren. Laat ik het dan zo formuleren: gedreven zijn is goed.”

Veronica Magazine nr. 38 – (RvK)