Jij had al een band met de filmgeschiedenis?
„Acteur Basil Rathbone is mijn opa’s achterneef of zoiets en hij staat bekend als één van de beste zwaardvechters in de filmgeschiedenis. Het was daarom wel even slikken dat ik het in The Last Airbender moet opnemen tegen al die krijgers terwijl mijn personage Sokka alleen maar een boemerang heeft! Gelukkig zie je hoe hij groeit en ondanks die ene boemerang toch staat zijn mannetje staat. In de volgende film krijgt hij een zwaard en dan kan ik eindelijk in de voetsporen treden van Basil."

Wat is de vreemdste plek waar je herkend bent?
„In mijn eigen huis is het al vreemd! Ik ben ook nooit het type geweest dat de hort opgaat naar nachtclubs of winkelcentra. Ik heb een kleine, hechte vriendengroep in Texas waar ik veel mee optrek. De reden dat ik ging acteren kwam omdat ik merkte dat alle mooie meiden actrices waren. Dus ik ging naar het toneel en toen werd ik verliefd op het vak zelf. Inmiddels heeft het me naar fantastische kansen geleid. Zowel met deze film als met Twilight heb ik ontzettende mazzel gehad. En in beide werk ik samen met andere jonge mensen die ook met beide benen op de grond staan. Daarnaast hou ik mijn vriendenkring gewoon klein."

Klopte dat je een ongeluk op de Twilight-set had?
„Ik ging na The Last Airbender, waar ik veel kung fu training had gedaan, meteen door naar Twilight. We hebben daar veel gepraat over cameravechten, waarbij je elkaar nooit echt raakt, maar Kellan Lutz raakte zo opgefokt dat hij contact maakte met de zijkant van mijn hoofd. Ik was een beetje beduusd, maar deed nog vijf takes voordat ik ging zitten en toen werd alles een beetje wazig om me heen. De producenten schrokken zich te pletter, want die maakten zich natuurlijk zorgen om hun centen, haha! Dus ik werd voor controle naar het ziekenhuis gestuurd maar het was allemaal in orde dus de volgende dag kon ik gewoon weer verder."

Hoe vond je het werken met greenscreen?
„Het maken van The Last Airbender was een goede combinatie van locatieopnames in Groenland en gigantische decors in de filmstudio. Het was erg bijzonder om in Groenland te zijn. We hebben in de plaatselijke bioscoop Raiders of the Lost Ark vertoond en dat was erg cool. Toen regisseur M. Night Shyamalan hoorde dat ik gitaar speel, regelde hij een optreden voor me in de plaatselijke kroeg. We zaten daar echt midden in het leven van die mensen. Daarna gingen we de studio in en moesten we onze fantasie gebruiken. De eerste scène met Appa was best moeilijk om te doen, want ik moest hem steken en dat deed ik in het luchtledige omdat er verder niks was. Night had me wel wat foto’s gegeven hoe het er uit zou gaan zien, maar ik had geen idee hoever ik mijn speer kon bewegen, of ik Appa pijn deed of maar een beetje een duwtje gaf. Dat soort dingen moesten we echt uitvogelen."

Tekst: Romy van Krieken