Als we voor sterreninterviews op pad gaan, belanden we als verslaggevers van Veronica Magazine soms op de raarste plaatsen. Neem nou deze lentedag in New York: wachtend op de komst van de vier beroemdste hartsvriendinnen ter wereld zitten we tussen de pumps en de laarsjes op de schoenenafdeling van een warenhuis. Da’s weer eens een andere interviewplek dan een hotelkamer. Maar aangezien we hier zijn naar aanleiding van de tweede Sex and the City-film is het wel een hele toepasselijke. Zeker als je weet dat het warenhuis in kwestie Bergdorf Goodman is: een kolossale, exclusieve zaak in de duurste winkelstraat van de stad, die uitpuilt van de onbetaalbare kleding, sieraden en schoenen. Een logisch onderwerp om het ijs te breken als Sarah Jessica Parker (Carrie), Kim Cattrall (Samantha), Kristin Davis (Charlotte), Cynthia Nixon (Miranda) en ook regisseur en schrijver Michael Patrick King eenmaal binnen zijn. „Ik denk wel dat ik voor iedereen hier kan spreken als ik zeg dat we helemaal niet zoveel winkelen”, begint Davis. „Daar hebben we de tijd niet voor. Iedereen denkt dat wij de grootste shoppers van de wereld zijn, maar dat is niemand van ons.” Cattrall haakt in: „Ik heb wel iemand die voor me winkelt.” Waarop Davis vervolgt: „Toen we hier aan het draaien waren, hebben we wel gebruik gemaakt van de situatie en zijn we met z’n allen even langs de schoenenafdeling geweest.” Nixon voegt toe: „Net als in Marokko, waar we gedraaid hebben op de meest fantastische markt.” En zo blijkt het dus toch nog wel tegen te vallen met dat gebrek aan winkelwoede. Hoe dan ook: het is duidelijk dat de vier babbelkousen er ook buiten de set wat van kunnen.

Stoffig en dronken
Het is al twaalf jaar geleden dat de eerste aflevering van Sex and the City op tv was. Het bleek het begin van een fenomeen dat nog steeds niet uitgeraasd is. Kijk maar naar het succes van de eerste speelfilm twee jaar terug. „Sex and the City ontstond op een moment in de tijd dat dat moment er moest zijn”, zegt King. „We waren de stem die gehoord moest worden. De reden dat het zo populair is gebleven, is dat we de serie in beweging gehouden hebben en niet stil hebben willen zetten op het hoogtepunt van zijn succes.” Alle bekende gezichten zijn van de partij in het onvermijdelijke vervolg. Parker, die ook als producent bij de film betrokken is, kan niet genoeg benadrukken hoe plezierig ze dat vindt. „Het was overweldigend om zover te komen dat we konden beginnen en even leek het onmogelijk, maar het was geweldig om de obstakels opnieuw uit de weg te ruimen. De eerste dag was fantastisch, maar wat daaropvolgde, is uitgelopen op het professionele hoogtepunt van m’n leven.” Gelukkig heeft Cattrall altijd wel een lollige opmerking paraat om al die superlatieven een beetje te relativeren: „Het was heet, het was stoffig en de meeste tijd was ik dronken.”

De hitte en het stof hadden de dames te danken aan de Marokkaanse woestijn, waar een groot gedeelte van Sex and the City 2 werd opgenomen. Halverwege de film vertrekken de dames op chique vakantie naar de Verenigde Arabische Emiraten, waar Marokko goed voor kan doorgaan. En zelfs duizenden kilometers van New York blijft het viertal zichzelf, met alle gevolgen van dien. „Het is leuk om verschillende personages te spelen als acteur, maar deze rol voelt na al die tijd aan als een tweede huid”, zegt Cattrall.

Ouder dan vijftig
„En toch lukt het Michael nog steeds om uitdagend materiaal voor ons te schrijven. Hij weet wat dat betreft altijd precies welke onderwerpen er leven op een bepaald moment. Er blijft altijd nieuw terrein om te verkennen. Zolang dat zo blijft, zal Sex and the City nooit sterven.” Dat is maar goed ook, want als de tweede film net zo’n hit wordt als de eerste – en daar ziet het absoluut naar uit – zal er alles aan gedaan worden om vrolijk verder te gaan met de successerie. Dat zowat de hele cast rond die tijd de vijftig gepasseerd zal zijn, is wat Parker in elk geval geen bezwaar. „Er zijn eindeloos veel verhalen te vertellen over vrouwen. Leeftijd speelt naar mijn mening geen enkele rol: een goed boek over een vrouw van zestig kan net zo interessant zijn als eentje over een vrouw van zestien. In elk geval even interessant als de verhalen over mannen van alle leeftijden die al sinds het begin der tijden de boventoon voeren. Verhalen over vrouwen doen daar niet voor onder. Het komt simpel en eenvoudig neer op goed schrijfwerk.” Al kan een goed gevulde inloopkast in het geval van deze vier vriendinnen ook geen kwaad...

Veronica Magazine nr. 23 – (KK)