Ik heb best wel een raar ding meegemaakt. Eigenlijk uit het niets won ik een Gouden Kalf en nu werk ik dan met Steven Spielberg… Terwijl ik nog vrij onbekend ben, ik zit nog gewoon op school.” Robert de Hoog heeft zelf ook scherp in de gaten dat zijn bliksemstart als acteur iets heel bijzonders is. De 22-jarige nam twee jaar geleden het Kalf voor beste acteur mee naar huis voor zijn rol van een jonge skinhead in Skin. Die leverde hem ook een Emmy-nominatie op. En onlangs werd – min of meer per ongeluk – bekend dat hij een bijrol heeft gespeeld in War Horse van Steven Spielberg, die eind volgend jaar in première zal gaan. „De wereld draait door was erachter gekomen, ik weet niet precies hoe. Maar ja, de Amerikanen wilden het heel graag stil houden, al is het voor Nederlandse begrippen best wel groot nieuws dat een Nederlandse acteur in een Spielberg-film speelt. Toen ik het had gedraaid, dacht ik zelf: nou ja, op een gegeven moment gaat het uitlekken en ik heb liever dat het op een goede manier gebeurt dan op zo’n lullige manier. Omdat de film erop stond en er toch niks meer veranderd kon worden, leek het me wel een mooi moment om het naar buiten te brengen. Ik had auditie gedaan voor de hoofdrol, maar ze zochten een Engelse jongen, dus ik ben het niet geworden. Nou prima. Maar mijn agent had ook Skin meegestuurd en daardoor wilden ze toch graag dat ik een rolletje kwam spelen.”

Doof, stom en blind
Wat voor De Hoog het hoogtepunt van 2010 was, zal intussen duidelijk zijn. Al benadrukt hij dat ook het verschijnen van Schemer, een drama over een groepje scholieren dat samenzweert om een meisje uit hun midden te vermoorden, een mooi moment was. Toen biosketen Pathé besloot om deze film niet te vertonen, was hij dan ook teleurgesteld. „Ja, dat was een dieptepunt. Ik kom maar net kijken, dus ik weet ook nog helemaal niets, maar hoe kun je nou de grootste bioscoopketen van het land zijn en dat soort Nederlandse films niet uitbrengen? Als Pathé zo’n film, die over de hele wereld gaat en waar iedereen goede recensies over schrijft, geen kans wil geven, dan vraag ik me echt af waarom ze dat doen. Misschien is het maar goed dat het gebeurd is, want voor mij is het vooral een drijfveer. Is het niet goed genoeg? Is het niet heftig genoeg? Nou, dan maken we een nog heftiger verhaal. Doen we er nog een schepje bovenop. Ik vind dat er wel wat meer lef getoond mag worden in dit land qua film.” Makkelijker is dat niet geworden dit jaar nu de culturele sector door bezuinigingen wordt geraakt: iets dat De Hoog natuurlijk aan het hart gaat. „Mensen die werken in de kunst zijn hele intelligente mensenk. Wat Hitler deed, was alle kunst verbieden, zodat er geen ontwikkeling meer was, mensen konden elkaar geen verhalen meer vertellen, ze konden niet meer naar elkaar luisteren. Zo maakte hij het volk doof, stom en blind. Dat was ook de groep die er het hardst tegenin ging, dus als je die weghaalde, had je geen oproer, was het rustig. Dat doet Geert Wilders precies hetzelfde.
Die bezuinigt alles weg. Niet omdat het hem nou gaat om het geld, maar zodat wij onze bek houden en geen inspraak meer hebben in dingen. We bereiken een breed publiek en op het moment dat dat afgelopen is en niemand meer tegen Wilders ingaat, dan is het gewoon gebeurd.” Veel heil in de manier waarop er nu geprotesteerd wordt tegen die bezuinigingen ziet hij niet. „Ik denk dat je mensen moet overtuigen dat cultuur belangrijk is. Iedereen is aan het schreeuwen voor de cultuur en aan het protesteren, maar ja: niemand in Den Haag die daar naar gaat luisteren. Die zien dat op tv, zetten hem weer uit en gaan ’s avonds slapen en daarna zijn ze het vergeten. Ik zou zeggen: laten we gewoon alle musea, theaters, bioscopen een maand dicht doen. Wat zou er dan gebeuren? Ook de publieke zenders, allemaal weg een maand lang. Dan zul je zien dat je het nodig hebt. Want naar geschreeuw en petities luistert niemand. Dat werkt echt niet.”

Vuurpijl
De Hoog mag dan een erg geslaagd jaar achter de rug hebben, wat hem betreft wordt het volgend jaar allemaal nog beter. „Dan begint mijn stage en 2011 is mijn afstudeerjaar. Maar ik vind het te gek dat ik daarna eindelijk kan werken, want nu word ik toch nog een beetje geremd door school en kan ik niet alles doen wat ik wil. Vanaf volgend jaar wel, dus daar kijk ik heel erg naar uit. Ik heb heel veel zin om echt te gaan beginnen. Ik ben natuurlijk al aan het werk, maar ik wil daar iedere dag mee bezig zijn. Ik wil nu op de set staan en in het theater, ik wil alleen maar spelen.” Die vurige wens om fulltime acteur te worden en het plichtsbesef om netjes op school te blijven, bijten elkaar wel eens. „Maar ik denk toch dat het verstandig is om school af te maken, hoe dat af en toe ook tegen je gevoel in gaat. Het is ook normaal om op school te zitten als je 22 bent. Maar ik denk niet dat het kwaad kan als ik nu zou stoppen. Het is heel dubbel, want alles wat ik nu gedaan heb, heb ik bereikt zonder school. Het is niet dat ik in een Spielberg-film zit, omdat ik op school zit. Spelen, dat kan je of dat kan je niet. Dat kan je niet leren. Je moet er authentiek in zijn. Daarom halen ook zoveel mensen het einde niet van zo’n toneelschool. Het zijn er altijd maar drie of zo per jaar die echt werk krijgen.” Robert de Hoog heeft het er moeilijk mee om zich in te houden. „Ik hoorde dat we iets met een vuurpijl gaan doen bij de fotoshoot zo meteen. Dat gevoel is het, van een vuurpijl die aan het wachten is tot hij afgeschoten wordt. En dat is af en toe heel erg vervelend. Dan denk ik ook echt van: ik ga gewoon niet naar school. Rot maar op, waarom zou ik? Maar toch, ik denk dat ik nog wel wat kan leren.”

Veronica Magazine nr. 52 – (KK)