Je kon de echte Steven Russell niet ontmoeten omdat die weer achter tralies zit, dus waar baseerde je jouw rol op en hoe ver ben je bereid te gaan voor een film?
„Ik hou er van om tot het uiterste te gaan. Ik mocht Steven niet spreken maar hoop dat ooit op een dag alsnog te doen. Ik heb wel kunnen luistere naar opnamen van zijn stem. Die kreeg ik van Steven McVicker, die een boek over hem heeft geschreven. Die had wel toegang tot hem en heeft voor mij die opnames gemaakt. Russell las mijn tekst voor en was erg blij dat Ewan McGregor zijn geliefde Phillip Morris ging spelen. Steven is geweldig, hij heeft een briljante geest. Ze zouden hem moeten inhuren voor de regering. Hij zou heel goed zijn voor beveiliging - als hij tenminste in de gaten wordt gehouden. Hij zit opgesloten in isolatie voor de rest van zijn leven, maar heeft nog nooit iemand kwaad gedaan. Het laatste wat hij zij op de bandjes was: don't take any shit, Jim.""

Je zei dat dit een van de enige keren was dat je een scenario in één ruk uitlas. Is dat zo abnormaal?
„Aan de meeste scenario's die ik krijg toegestuurd, moet nog heel wat gebeuren. Eternal Sunshine of the Spotless Mind, The Truman Show en deze waren echter helemaal af. Ik belde mijn mensen op en zij alleen: 'Dit is één van die'. En zij wisten meteen wat ik daar mee bedoelde. Dat ik zelfs zou betalen om die rol te spelen."

Je bent al lang bevriend met Luc Besson, producent van deze film. Welke films van hem zijn je favoriet?
„Ik hou van al zijn films! Of ik ze kan noemen? Euhhh... Femme Nikita, Professionel, Big Blue.... Het is gemeen mij dit aan te doen! Ik heb een bloedhekel aan quizprogramma's. Ik kan niet eens de naam van mijn eigen zus onthouden.... Volgens mij is I Love You, Phillip Morris één van zijn beste films!"

Regisseurs: „We stuurden Jim het script op vrijdag en maandag zaten we al om de tafel. En toen kwam Ewan heel snel." Jim: „Dat was ook een probleem op de set..." Het publiek gaan grinniken. Jim: „Wij als een soort zijn zo kinderlijk. Ik ben verbaasd dat de meeste interviews draaien om de vraag hoe het is om een andere man te zoenen. Ik trek daar geen conclusies uit, maar het zet me wel aan het denken..."

Maak jij je zorgen als acteur om een homo te spelen?
„Dat kan me niet schelen. En ik ben trouwens Canadees. Voor mij is belangrijk dat het een echt verhaal is en dat het gaat over een grote liefde; hoe ver we bereid zijn daarvoor te gaan. Er waren mensen die me adviseerden het niet te doen. Maar waarom zou je anders leven tenzij om de grenzen te verkennen."

Wilde je met deze rol een statement maken?
„Ik wil mensen spelen, interessante mensen, mensen die iets van binnen hebben, bijvoorbeeld een gat dat ze moeten opvullen. Stevens 'lifestyle' zou anders zijn als hij niet homo was maar de liefde zou hetzelfde zijn. Bij Steve gaat het niet alleen om gay zijn, maar ook om een riante levensstijl willen onderhouden.... Maar Ewan McGregor heeft een mooie kont..."

Wat is het moeilijkste om te spelen: homo, gevangene, filmster?
„Het is allemaal de moeite waard! Hoe meer lagen een personage heeft hoe leuker is om het te spelen. Ik dacht er over hoe Steve er mee omgaat dat hij daar binnen zit, omdat ik zelf nooit in een cel heb gezeten. Je zoekt een manier om daar binnen toch vrij te zijn - al is het in je hoofd. Dat moet je doen om het te kunnen overleven."

Steve was bekend met Aids en de film windt daar geen doekjes om.
„Het was moeilijk om gewicht te verliezen hoewel ik op zich weinig moeite heb mijn lijf te veranderen omdat ik van mezelf al dun ben. Ik dronk alleen kleine tomatendrankjes om in leven te blijven. De laatste twee dagen voordat we de scène filmden, stopte ik helemaal met eten. Ik dronk alleen nog wat water. Ik was helemaal uitgeput en daarna liep ik rond als een oude man en dat was best heftig."

In welke film speel je het meeste jezelf?
„In al mijn films. Als ik 'over de top' ga en als ik het heel klein hou. Ik heb het geluk dat ik dat allemaal kan doen in mijn werk en geloofwaardig ben. Ik kan geen verschil maken. De scenario's vinden mij. Er springt gewoon eentje tussenuit waar ik psychologisch perfect voor ben, dat echt met mij klikt. Als een personage geen masker heeft, ben je diens ego vergeten want we dragen allemaal een masker."

„Ik wil nog één ding zeggen: ik speelde geen homo maar ik speelde iemand die verliefd is op een andere persoon. Steven Russells vrolijkheid is niet gay zijn, maar in de zevende hemel zijn door de liefde."

 Tekst: Romy van krieken