Hij maakte naam in films over een travestiete cultregisseur, een hallucinerende journalist en een ruiter zonder hoofd. Hij werd een superster met een vertolking van een verwijfde piraat. En sinds die doorbraak werden zijn rollen alleen maar bizarder. Johnny Depp is de meest onwaarschijnlijke filmster van Hollywood, en de eerste die dat zal beamen, is hijzelf. Hij lijkt ook nog steeds niet helemaal gewend aan zijn bijzondere status. Op populair of arrogant gedrag is Depp nog nooit betrapt: bij de persdag voor zijn nieuwe film in Londen valt juist op hoe nederig en bijna verlegen hij reageert op de vragen. Nu verschuilen veel acteurs zich achter een muur van bescheidenheid die meer dan eens vals blijkt te zijn, maar Depp komt volledig oprecht over als hij wordt ondervraagd over zijn alsmaar groeiende populariteit. „Het is een wonder dat mensen me nog steeds inhuren na sommige dingen waarmee ik ben weggekomen. Echt waar, het is pure mazzel. Voor Pirates of the Caribbean werd ik letterlijk ‘box office poison’ genoemd. Dat stoorde me verder helemaal niet, maar het betekende wel dat Tim elke keer weer moest knokken om mij in zijn films te mogen casten. Na Pirates hoefde dat gelukkig niet meer.”

Manische clown
Als Depp het heeft over Tim, bedoelt hij natuurlijk Tim Burton, de regisseur van de film waar het vandaag allemaal om draait. Alice in Wonderland is alweer hun zevende film: samen bliezen ze leven in onder meer Edward Scissorhands, Willy Wonka en de moordlustige kapper Sweeney Todd. Met hun nieuwste film voegen ze daar weer een geweldige creatie aan toe: de Mad Hatter, getikte hoedenmaker en een van de vele bewoners van de betoverde wereld waarin de film zich afspeelt. Uiteraard hebben Depp en Burton een heel eigen draai gegeven aan het bekende personage uit de boeken van Lewis Carroll: hun Hatter lijkt nog het meest op een manische clown, compleet met bleke toet en knaloranje haar. „Veel van zijn uiterlijk komt rechtstreeks uit het boek”, legt Depp uit. „Ik heb onderzoek gedaan naar het vak van hoedenmaker en ontdekte dat er zoiets bestond als ‘hatter’s disease’. De lijm die men gebruikte om de hoeden aan elkaar te plakken, zat vol met kwik en was dus ontzettend giftig. De aandoening die ze daarvan kregen, openbaarde zich op allerlei manieren, zoals persoonlijkheidsstoornissen en het syndroom van Tourette. Voor zulke extreme uitspattingen heb ik een plek gezocht in het verhaal. En het giftige goedje had een oranje tintje, wat dat gekke haar verklaart. Ik had hele uitgesproken ideeën over hoe hij eruit moest zien en hoe hij zich moest gedragen. Ik wilde niet alleen puur voor de lol gekkigheid van hem zien, maar ook een andere kant. Hij is een beetje beschadigd.”

Favoriete mafkees
Johnny Depp is erg te spreken over zijn nieuwste mafketel en is vooral blij dat hij er helemaal zijn eigen gang mee mocht gaan. „Ik heb zo’n geluk dat ik overal mee wegkom, ook al is er bij het van start gaan van een nieuwe film altijd wel iemand die zegt: ‘Jezus, wat doet-ie nu weer?’ Ik bedoel dit niet negatief, maar op de een of andere manier voelt het alsof ik geïnfiltreerd ben in het kamp van de vijand en elke keer weer ongeschonden naar buiten wandel.” Met mede-infiltrant Burton aan zijn zijde kan Depp zijn fantasie de vrije loop laten in films met budgetten die het ook mogelijk maken al hun bedenksels te realiseren. Niet zo gek dus dat Burton zijn favoriete mafkees is. „Hij is waanzinnig op een bepaalde manier en het is een waanzin die duidelijk werkt voor hem. Ik heb altijd bewonderd hoe Tim vasthoudt aan zijn eigen visie en daarin geen genoegen neemt met compromissen. Hij doet altijd precies wat hij wil. Hij is één van de weinige ware kunstenaars die actief is in de filmwereld.” Het lijkt er dus op dat samenwerking nummer acht niet lang op zich zal laten wachten en inderdaad: binnenkort gaan Depp en Burton aan de slag met de filmversie van de bovennatuurlijke sixties-soap Dark Shadows. Dat wordt weer genieten voor Depp: hij mag dit keer aan de slag als vampier.

Veronica Magazine nr. 11 – (KK)