Filmrecensie
Clifford Irving was geen groot schrijver, maar liegen kon hij als de beste. Dus zoog hij begin jaren ’70 een ‘geautoriseerde’ biografie van Howard Hughes uit zijn duim, verkocht zijn boek voor miljoenen aan een grote uitgever, viel door de mand, schreef dáár weer een boek over en zo werd hij toch nog een beroemde schrijver. Nu is zijn boek nog verfilmd ook, met Gere in de hoofdrol. Wie zegt dat je met een leugen niet ver kan komen? Nu blijkt uit The Hoax wel dat Irving zo'n beetje de wereldkampioen liegen is. Hoe hij het feit dat multimiljonair en kluizenaar Hughes al tien jaar niks van zich had laten horen misbruikt om iedereen te laten geloven dat hij is benaderd om het boek van de eeuw te schrijven, is niet alleen geniepig en onbeschaamd, maar vooral briljant. Regisseur Hallström probeert met deze film eindelijk eens wat anders dan die gezapige bestsellerverfilmingen van de laatste jaren, en dat pakt goed uit. Hij sleept je soepeltjes en met een venijnig gevoel voor humor mee in het web van leugens en geeft je een eersterangs zetel om te bekijken hoe Irving langzaam maar zeker zijn eigen graf graaft, en zijn vrouw en ‘partner in crime’ Molina meesleept de diepte in. Wel jammer dat hij aan het slot stijlbreuk pleegt door feit en fictie opzichtig door elkaar te mengen.
