Filmrecensie
Neeson speelt een ex-CIA-agent, wiens dochter in Parijs in handen is gevallen van mensensmokkelaars. De schurken komen er binnen de kortste keren op pijnlijke wijze achter dat ze met de verkeerde vader gerotzooid hebben. Gelukkig voert zijn zoektocht via verschillende personen, zodat Neeson flink veel handgemeentjes heeft, waarbij hij breekt, steekt of schiet en zelf ook een enkel kleerscheurtje oploopt. Dat het verhaal daarmee volledig ondergeschikt raakt aan een staccato van explosies, achtervolgingen en mitrailleursalvo’s is in dit geval geen enkel bezwaar. De film moet het nauwelijks van de inhoud hebben, maar de vorm maakt alles goed. Een niet zo verheffend, maar wel vermakelijk tussendoortje, waarbij de relativering ‘het is maar een film’ zich keer op keer opdringt.
