Submarino (2010)

Beschrijving

Nick en zijn jongere broer zijn opgegroeid in nare omstandigheden: hun jeugd word gekenmerkt door armoede, misbruik en een alcoholistische moeder, totdat de familie uit elkaar wordt gescheurd door tragedie. Nick is nu een dertiger en hij komt net uit de gevangenis. Hij is een man die weet wat hij wil: hard trainen en hard drinken om een harde wereld onder ogen te komen. Hij is een bodybuilder en woont in een vervallen hostel aan de rand van Kopenhagen. Zijn broer is een junk en een alleenstaande vader voor wie slechts twee dingen in het leven wat betekenen: zijn dagelijkse shot en een beter leven voor zijn zes jaar oude zoon, Martin. Reden genoeg voor hem om een dealer te worden. De broers leven afgezonderd van elkaar in het grimmige Kopenhagen, maar zijn toch steeds op zoek naar elkaar. Wat hen bindt, is hun gezamenlijke strijd om het leven leefbaar te maken. Soms kruisen hun wegen, maar ze vinden elkaar pas echt in de gevangenis. En dan is het bijna te laat voor ze.

Filmrecensie

De films uit Scandinavië die onze bioscopen bereiken zijn – op z’n zachtst gezegd – meestal niet de vrolijkste. Sommige regisseurs, zoals Lars von Trier en Lukas Moodysson, gaan zelfs zo ver met het opeenstapelen van de haat, de verwaarlozing en het misbruik, dat het nogal eens ten koste gaat van het effect. Zo niet Thomas Vinterberg, die met deze prachtige film eindelijk weer op het niveau zit dat hij bereikte bij zijn doorbraak met Festen. Voor alle duidelijkheid: er valt helemaal niks te lachen in Submarino, maar het drama wordt beter gedoseerd, zonder daarbij aan kracht te verliezen. We zien hoe twee broertjes, die niks hebben aan hun zuipende moeder, zo goed mogelijk proberen voor hun babybroertje te zorgen. Dat loopt slecht af. Een jaar of dertig later zien we wat er van de twee terecht is gekomen: de oudste is net uit de gevangenis en de jongste, die een jonge zoon heeft, is een heroïnejunk. Contact hebben ze bijna niet meer. Hun jeugd heeft hun leven getekend op alle mogelijke manieren en dan is proberen je best te doen binnen de schrijnende omstandigheden niet altijd genoeg meer. Submarino bevolkt zijn slim vertelde, pijnlijke verhaal met mooi uitgewerkte personages, die ondanks hun extremen altijd echte mensen blijven. - Veronica Magazine nr. 37, 2010 – (KK)