Filmrecensie
De filmische duizendpoot Robert Rodriguez maakte zijn hyperactieve reputatie meer dan waar: een jaar na het succes van de eerste Spy Kids kwam hij al met dit vervolg op de proppen. Daarna ging de Desperado-regisseur in een moordend tempo door, met de misdaad-western Once Upon a Time in Mexico en Spy Kids 3D. Ondanks die haast is dit tweede avontuur van de spionerende kinderen zelfs nog iets leuker dan nummer een, hoewel deze niet zo'n immense hit was. Broer Sabara en zus Vega moeten zich in allerlei bochten wringen om op hun eerste solo-missie gestuurd te worden, terwijl ze ondertussen zware concurrentie krijgen van twee spionage-ettertjes. Op een onzichtbaar eiland waar kat-vissen en stier-kikkers rondspringen, ontmoeten ze Buscemi, een wetenschapper met een geheim apparaatje. Vader Banderas en moeder Gugino proberen als ervaren spionnen hun kroost nog bij te springen. Natuurlijk heeft ook Spy Kids 2 een ruime voorraad coole gadgets, flitsende stunts en maffe humor: Rodriguez had duidelijk een hoop plezier bij het maken van deze filmische waterval. Het is onwaarschijnlijk, maar behalve bij de regie staat zijn naam ook bij het scenario, de productie, de montage, het camerawerk, de special effects, het geluid en de soundtrack.
