Filmrecensie
Soldier heeft voor een sf-film een interessant uitgangspunt: de legendarische western Shane wordt nog eens dunnetjes overgedaan. Nou ja, dunnetjes: het scenario van David Webb Peoples, die de klassiekers Unforgiven én Blade Runner uit zijn pen deed vloeien, was genoeg om 75 miljoen te investeren. Helaas is het project met de ooit als ‘jonge belofte’ bestempelde Britse regisseur Anderson, die met lelijke missers als Mortal Kombat en Event Horizon erg hard probeert om van dat stempel af te komen, niet in de juiste handen beland. De sinds de wieg tot vechtmachine geconditioneerde Russell is in één klap overbodig, wanneer het leger overschakelt op genetisch gemanipuleerde supersoldaten. Russell wordt bij het oud vuil gezet - letterlijk, want hij wordt op een vuilnisplaneet gedumpt. Daar leeft een vreedzame gemeenschap, die zijn aanwezigheid pas kan waarderen wanneer uitgerekend op hun planeet de supersoldaten getest worden. Russell neemt het in zijn eentje op tegen de overmacht. De actiescènes kunnen ermee door, de effecten en vooral de decors zijn overdonderend, maar hebben helaas tegelijkertijd ook iets neps. Russells voorbereiding is zo te zien helemaal gaan zitten in een zwaar fitnessregime. Veel tijd met dialoog leren was hij niet kwijt, want meer dan honderd woorden tekst heeft hij niet. Een bijzondere, maar verschrikkelijk onevenwichtige sf-film, die voor actieliefhebbers zeker de moeite waard is. En naar ons weten de allerduurste film die in Nederland ‘direct to video’ ging, want na een treurige Amerikaanse release haalde Soldier hier het witte doek niet.
