Filmrecensie
De groeven in het gelaat van Keith Richards ademen seks, heroïne en
rock-’n-roll. Met een sigaret bungelend in de mondhoek en de doorleefde
blik in zijn ogen is hij de sjamaan van de Rolling Stones. Zijn riffs
geven Mick Jagger en co de nodige spirit voor een uitputtend concert
als hier wordt opgediend door Martin Scorsese. Ook al zo’n
showbizz-indiaan, maar bovenal Stones-fan, en dat proef je in dit
mythische document. Hij doorspekt het twee uur durende concert in het
Newyorkse Beacon Theater met historische interviews en andere clips. Shine a Light
wordt er geen audiovisuele Wikipedia door, want juist het contrast met
die ouwe meuk is een genot voor het oog. Voor het oor is er helaas
minder te beleven, want met de jaren hebben de veteranen aan sound
ingeleverd. Mick had van ons best een paar keer mogen playbacken
(Sympathy for the Devil), maar dankzij de tomeloze energie krijgt hij
alsnog onze sympathie. De gastoptredens van Jack White en Christina
Aguilera passen niet in het plaatje, maar Buddy Guy pakt (met Richards)
uit tijdens Champagne & Reefer. It’s only rock ’n’ roll...
