Filmrecensie
Pas een jaar of veertig geleden kwam er in Australië een eind aan de praktijk om kinderen, die door blanke mannen waren verwekt bij aboriginal-moeders, van hun familie te scheiden en in speciale kampen op te voeden tot bedienden. Het idee hierachter was om ze te ‘redden’ van hun inheemse wortels en het aboriginalbloed uit hun nageslacht te kweken. Deze ijzersterke film vertelt het waargebeurde verhaal van drie jonge meisjes, die in 1931 ontsnapten uit zo'n kamp en bijna 2500 kilometer terugliepen naar huis. Als gids gebruikten ze het hek dat heel Australië doorkruiste om de landbouw te beschermen tegen de konijnenplaag in die tijd. Noyce, de regisseur van thrillers zoals Patriot Games en The Bone Collector, lijkt misschien niet de aangewezen persoon voor een pakkend drama, maar de geboren Australiër levert prachtig ingehouden en aangrijpend werk. Fantastisch zijn de drie kleine hoofdrolspelertjes, die zo uit een aboriginal-gemeenschap werden geplukt. Branagh raakt precies de juiste toon als A.O. Neville, de toezichthouder van het project. Gebaseerd op het boek van Doris Pilkington Garimara, de dochter van de vrouw die hier als meisje gespeeld wordt door Sampi.
