Piranha II: The Spawning (1981)

Filmrecensie

Ook megaregisseurs moeten onderaan beginnen. Voor Cameron betekende dat een moeizame eerste regieklus aan deze opvolger van Joe Dante's Piranha, die trouwens zo goed als niks te maken heeft met zijn voorganger. Er is nog bar weinig te merken van Camerons ongelofelijke technisch vernuft, maar dat valt hem zelf niet te verwijten. De Italiaanse producent Ovidio G. Assonitis zat hem de hele opnameperiode op z'n nek en verklaarde de montagekamer tot verboden terrein voor Cameron. Het resultaat is een slordige kruising tussen Jaws en The Birds. De zee rond een zonnig vakantie-eiland wordt geteisterd door onverklaarbare aanvallen van piranha's. O'Neil gaat op onderzoek uit en ontdekt dat de hapgrage monstertjes genetisch gemanipuleerd zijn en zodoende kunnen vliegen. Het verhaal valt geregeld stil en logica had duidelijk niet de prioriteit, maar het meest knullig zijn de special effects. De rubberen vissen zouden niet misstaan in een poppenkastvoorstelling, en dat is vaak onbedoeld leuk. Deze miskleun was eens maar nooit weer voor Cameron, want vanaf zijn volgende film The Terminator heeft hij geen steek meer laten vallen. Hij werkte opnieuw met Henriksen, die hier een politieagent speelt, in The Terminator en Aliens. Ook bekend als Piranha II: Flying Killers.