Filmrecensie
Alex van Warmerdam was een script aan het schrijven over een ober, maar kwam vast te zitten. Totdat-ie op de geniale ingeving kwam om de ober z’n onvrede te laten uiten tegen de scenarist. ‘Toen was de film eigenlijk al af’. En het moet gezegd: het verhaal over de treurige ober Edgar (Van Warmerdam) is niet het sterkste punt van Ober. Maar dan komt Edgar door de deur van schrijver Mark Rietman stormen met de mededeling dat hij best wel begrijpt dat zijn personage getergd moet worden, maar dat de vernederingen die hij zojuist heeft meegemaakt ondraaglijk zijn. Na deze omwenteling komt Ober pas goed op stoom, waarbij de sores van Edgar, die je kan zien als een volwassen geworden Abel uit Van Warmerdams briljante debuut, een minste punt blijven. Maar de visites aan z’n geestelijke vader blijven briljant, zeker wanneer ook een bijrolspeler z’n rol wil laten aanpassen. Het absurde hoogtepunt komt voor rekening van René van ‘t Hof in een machtige winkelscène.
