Filmrecensie
In tegenstelling tot Streetfighter en andere films die gebaseerd zijn op computergames, was Mortal Kombat een groot financieel succes, althans in Amerika. Het verhaal over drie stervelingen die de arena moeten betreden om monsterachtig en buitendimensioneel gespuis te bevechten, heeft weinig tot niets om het lijf. Het zijn dan ook de special effects die de hoofdrol spelen. En het moet gezegd: de computeranimaties en art direction zijn bijzonder fraai. Vooral de vierarmige bruut is een knap staaltje techniek. Jammer dus dat het verhaal maar niet kan boeien, en zich van de ene knokpartij naar de andere (lees: van het ene level naar het andere) voortsleept. De film is nog vrij beheerst, als je bedenkt dat de Mortal Kombat-game ooit verreweg de gewelddadigste in zijn soort was. Anderson, die na zijn controversiële Shopping onthaald werd als een veelbelovend jong talent, maakt zijn belofte dan ook bepaald niet waar. Twee jaar later kwam hij met al net zo mislukte Event Horizon op de proppen, en pleegde daarna helemaal professionele zelfmoord met Soldier. Lambert geeft het begrip `camp' een nieuwe dimensie met zijn rol van dondergod annex beschermheer. In 1997 verscheen het vervolg Mortal Kombat: Annihilation.
