Filmrecensie
Het leed dat vinex heet. Dat zou gemakkelijk de ondertitel kunnen zijn van Little Children. Winslet en Wilson zitten beiden gevangen in een saaie nieuwbouwwijk én een ongelukkig huwelijk. Onder de ogen van de roddelende buurvrouwen ontstaat een gepassioneerde affaire tussen de gesjeesde intellectuelen, wat hun partners door al hun drukke werkzaamheden niet eens opmerken. Maar onder de oppervlakte schuilen nog meer duistere geheimen, zoals de aanwezigheid van pedofiel Haley die zich bij voorkeur in kinderrijke gebieden begeeft en de plaatselijke bevolking uitdaagt om voor eigen rechter te spelen. Oud-agent Emmerich valt 'de griezel' obsessief lastig, waarbij hij steevast Wilson betrekt. Het is niet moeilijk om in Little Children een boekverfilming te herkennen: af en toe hoor je een voice-over letterlijk passages uit Tom Perrotta’s roman voorlezen. Dat heeft een vervreemdend effect, en da’s geheel in stijl met de intriges in het verhaal. Regisseur Field toont dat medailles twee kanten hebben, met onthutsende resultaten in zowel positieve als negatieve zin.
