King Arthur - Director's Cut (2004)

Filmrecensie

Het gebeurt steeds vaker dat van een film een zogenaamde `director's cut' op de markt wordt gebracht. We verdenken de bonzen meestal van geld-uit-de zak-klopperij, vooral als ook de bioscoopversie op hetzelfde moment op dvd wordt uitgebracht, zoals in het geval van King Arthur. Toch is deze director's cut gelegitimeerd. Allereerst werd de leeftijdskeuring opgeschroefd van 12 jaar naar 16 jaar, zodat je geen bloedeloze slachtpartijen meer krijgt voorgeschoteld. Wat heet: ledematen en hoofden vliegen om je oren. Niet zo fijn voor zwakke magen, maar het verhaal komt veel beter uit de verf. Daar komt bij dat deze versie gewoon beter in elkaar zit, omdat er een paar sleutel-scènes zijn toegevoegd - of is het teruggeplaatst? - zodat het nu allemaal begrijpelijk is geworden. Want nu wordt pas duidelijk waarom Guinevere (Keira Knightley) Arthur (Clive Owen) kiest in plaats van de niet minder stoere Lancelot (Ioan Gruffudd). Of waarom de Saksische hoofdman Stellan Skarsgård z'n zoon afwijst. Bij elkaar bevat King Arthur - Director's Cut een kwartier aan `nieuw' materiaal en is er één oude scène uitgegooid, maar het effect daarvan is heel de film merkbaar.