Filmrecensie
Regisseur Herzogs prachtverfilming van het waargebeurde verhaal van Kaspar Hauser won in 1975 de juryprijs in Cannes. In 1828 duikt in Neurenberg een jongen op van een jaar of achttien, Kaspar Hauser (Bruno S.), die heel zijn leven in een kleine donkere ruimte heeft doorgebracht. Nauwelijks in staat om te lopen of te spreken moet de jongen zich ineens aanpassen aan de maatschappij, door wie hij als een zonderling beschouwd wordt, niet in het minst omdat hij in al zijn zuiverheid een nogal afwijkend wereld- en mensbeeld heeft. Er worden zelfs twee moordaanslagen op hem gepleegd, waarvan de laatste hem in 1833 inderdaad het leven kost. Dit verhaal leent zich natuurlijk prima om de sociale perceptie op vreemdelingen aan de kaak te stellen, wat Herzog dan ook niet nalaat. Daar komt bij dat hoofdrolspeler Bruno S. zelf een liefdeloze jeugd heeft gehad, die hij veelal in tehuizen doorbracht.