Het wonder van Máxima (2002)
Filmrecensie
In deze telefilm worden aan de vooravond van het huwelijk tussen Máxima en prins Willem-Alexander, enkele persoonlijke drama's tegenover de zogenaamde Máximania geplaatst. De Argentijnse Munt arriveert op 1 februari 2002 in Nederland om met haar dochter Pozo het huwelijk bij te wonen, waarbij volgens haar het wonder van Máxima zal geschieden. In de drukte raakt Pozo al snel net zo spoorloos als Munts man - en Pozo's vader - op hun trouwdag jaren geleden. Munt komt in contact met veiligheidsagent Hartemink, die weer zijn eigen sores heeft: zijn vriendin Kwee dreigt het land te worden uitgezet, hij zelf wordt ontslagen, zijn moeder ligt op sterven én blijkt niet eens zijn echte moeder te zijn. Het is allemaal wat veel, maar dat houdt de film wel onderhoudend. Bovendien wordt de centrale thematiek - verdwijning en terugkeer - op een dusdanig magische wijze gebracht, dat de nieuwsgierigheid geprikkeld wordt. Regisseur Ruven, tevens scenario, doet met zijn mix van documentaire en fictie de sfeer van de huwelijkstijd sterk herleven. Bij de première op het Nederlands Film Festival klonk protest, omdat Het wonder van Máxima het officiële verhaal van dictator Vidéla over zou nemen: dat de verdwenen mensen hoogstwaarschijnlijk levend en wel in Europa verbleven.
