Filmrecensie
Deze vooral psychisch harde film laat zien hoe een meisje van veertien (Page) en een man van tweeëndertig (Wilson) afspreken via internet en uiteindelijk bij hem thuis belanden. Er hangt zeker seksuele spanning in de lucht, maar de gastheer gedraagt zich netjes en de date verloopt best gezellig. Totdat het meisje hem een slaapmiddel voert en vastbindt aan een stoel. Ze is er namelijk van overtuigd dat ze hiermee de pedofiel te pakken heeft, die verantwoordelijk is voor een reeks verdwijningen van meisjes uit de buurt. Wat ze met de man van plan is, zullen we niet verklappen, maar het zal vooral de heren aardig wat klam zweet opleveren. Hard Candy voert de spanning op tot voorbij het kookpunt; het gevoel dat alles kan gebeuren, houdt continu aan. Daarbij blijft het in het midden of Page gelijk heeft of dat ze eigenlijk een ernstig verward meisje is. Dat is natuurlijk ook te danken aan de wereldrol van de in werkelijkheid negentienjarige Page. Hoewel het merendeel van de film niet meer is dan die twee mensen samen in een kamer, blijf je tot het einde toe geboeid. Omdat het zo goed geschreven is en omdat de hoofdrolspelers er goed raad mee weten.
