Filmrecensie
Twee jaar voor hij naam maakte met Reservoir Dogs pende Quentin Tarantino dit scenario neer in opdracht van special-effectsman Robert Kurtzman, die een kort scenario vol exploderende vampieren had bedacht, bij wijze van reclamefilm voor zichzelf. Kurtzman kreeg het echter niet voor elkaar om het project tot speelfilmlengte op de rekken en huurde Tarantino in. Diens oplossing is even verbluffend als simpel: hij maakte er twee aparte films van. Het eerste deel van From Dusk till Dawn staat helemaal op zichzelf en lijkt nog het meest op een vroege variant van Natural Born Killers. De criminele broers Clooney en Tarantino kijken niet op van een dode meer of minder tijdens hun bezigheden. Hun leven neemt echter een fatale wending wanneer ze predikant Keitel en diens kinderen gijzelen en (in de tweede helft) in een Mexicaanse bar belanden die wemelt van het vampierengespuis. Vooral in dat tweede deel is de cartooneske regie waar Rodriguez patent op lijkt te hebben, duidelijk aanwezig. Heerlijke pulp zonder pretenties, maar alleen genietbaar voor de kijker met een maag van gewapend beton. De grootste verrassing was echter dat Tarantino zich voor de verandering bewees als acteur, en dat E.R.-dokter Clooney een flitsende start op het witte doek maakte, waarvoor hij een MTV-award (als beste doorbraak) in ontvangst mocht nemen. Horrorliefhebbers herkennen Tom Savini, de special-bloed-effects specialist, als Sex Machine. Zoals we van dynamische duizendpoot Rodriguez gewend zijn, deed hij naast de regie ook het camerwerk, montage en de samenstelling van de soundtrack. Het onvermijdelijke vervolg, From Dusk till Dawn 2: Texas Blood Money, verdween meteen de videotheek in. De prequel, die zich dus vóór From Dusk till Dawn afspeelt, heet From Dusk till Dawn 3: The Hangman's Daughter.
