Filmrecensie
Cube, de vorige film van regisseur Vincenzo Natali, was een briljante breinbreker. Jammer genoeg heeft bijna geen mens ’m gezien. Cypher dreigt het net zo te vergaan, want bijna overal ter wereld is-ie meteen weggesluisd naar de videotheek. Zonde, want deze futuristische puzzel verdient beter. Northam is perfect gecast als suffe loonslaaf, die zijn lusteloze bestaan vaarwel zegt wanneer hij aan de slag gaat als bedrijfsspion. Gewapend met een recordertje gaat hij congressen af, zonder dat hij weet waar hij precies mee bezig is. Als hij de mysterieuze Liu ontmoet, worden zijn ogen geopend: de computergigant waarvoor hij werkt, klooit met zijn herinneringen. Of zit Liu zelf ook in het complot? Valkuilen en dubbele bodems zat in deze mix van Total Recall en The Matrix, die het wel met heel wat minder budget moet doen. Ondanks dat ziet Cypher er prima uit met zijn klinische decors en messcherpe montage. Toch blijft het verhaal meer dan eens steken in eindeloos gepingpong met de ware identiteit van Northam. Ergens diep binnenin Cypher zit een geniale cultklassieker verstopt, maar door het overrijpe scenario komt die er toch niet helemaal uit.
