Filmrecensie
In feite is Cop Land een klein filmpje met een gigantische cast en ambities. Maar het is vooral de film waarmee Stallone aan de wereld wilde bewijzen dat hij écht kan acteren. Vandaar dat hij met een schijntje van zijn gebruikelijke gage genoegen nam en er twintig kilo lichaamsvet bijsnoepte. Niet tevergeefs, want hij laat zich niet wegspelen door De Niro en Keitel. Stallone is als halfdove sheriff van het politiedorp Garrison een ongelooflijke loser. Zo beschouwen alle corrupte New Yorkse politieagenten die, dankzij een hypotheek van een maffiabank, in zijn wijk wonen, hem tenminste. Echt fout gaat het wanneer politiegroentje Rapaport een inschattingsfout maakt en twee zwarte kids doodschiet. Zijn oom, de ultrafoute agent Keitel, probeert de zaak in de doofpot te stoppen. De spanning zit ’m vooral in de vraag of de goedmoedige Stallone hem daarmee weg laat komen. Prachtig acteerwerk en een goede sfeertekening, alleen nekt de overdaad aan pretentie de film. Die bevat namelijk genoeg materiaal en karakters voor wel drie speelfilms, met een verwarrend resultaat waarin eigenlijk geen enkele rol goed tot zijn recht komt.
