Filmrecensie
Scorsese droeg zijn Clockers-project over aan Spike Lee om zich te storten op dit typische Scorsese-gangsterdrama. De vergelijking met zijn GoodFellas (ook een samenwerking met schrijver Nicholas Pileggi) ligt voor de hand: niet alleen een bijna identiek verhaal, maar ook dezelfde hoofdrolspelers (De Niro en Pesci). GoodFellas is echter net een stukje beter dan deze herhalingsoefening, waarin de opkomst en ondergang van maffioso annex casinohouder De Niro centraal staat. Het eerste uur, waarin haarscherp de duistere misdaadperikelen in Las Vegas in beeld worden gebracht, is ijzersterk. Daarna verzandt de film in lange, vaak oninteressante scènes waarin De Niro's falende huwelijk met Stone getoond wordt. De keus van Stone was omstreden, maar bleek een juiste te zijn; naast lovende kritieken viel haar zelfs een Oscarnominatie ten deel. De beelden zijn een lust voor het oog, en ook de aankleding (veel foute jaren '70-kleding en -vormgeving) is treffend tot in de details. De openingssequentie is weer van Saul Bass: dit filmisch hoogstandje zou zijn laatste zijn. Door het keiharde geweld is Casino niet geschikt voor tere zieltjes. De Niro werkte ook al eerder met Woods samen in Sergio Leones magistrale maffia-epos Once Upon a Time in America, waarin Pesci natuurlijk ook te zien is.
