Filmrecensie
Het onvolwassen gedrag van Sandler komt zijn vriendin haar strot uit. Ze pakt haar biezen en verlaat hem voor een man die twee keer zo oud is als hij. Dat tast zijn trots toch wel enigszins aan, zodat hij zich voorneemt haar te bewijzen dat hij wel degelijk verantwoordelijkheid kan dragen. Hij grijpt zijn kans als er een vijfjarig kereltje (om en om gespeeld door de tweeling Sprouse) bij hem wordt gedropt, die de zoon van zijn afwezige huisgenoot Stewart zou zijn. Sandler brengt weinig terecht van zijn opvoedkundige taken, want het enige dat hij het ventje leert, is hoe je het beste skaters in de parkvijver kunt laten belanden en dat je vervelende café-eigenaars het beste kunt straffen door tegen hun zaak aan te plassen. Dit soort humor heeft van Sandler de ster gemaakt die hij is, en daar hou je van of niet. Een pluspunt voor de liefhebber is dat Sandler hier een paar van zijn beste grappen laat zien en, voor degenen die hem wat minder goed kunnen hebben, toont hij zich ook nog van een serieuzere kant, wat hem lang niet slecht af gaat. Het sympathieke personage van Adams en het schattige kleine jongetje vormen daarbij een welkome aanvulling op Sandlers politiek incorrecte gedrag.
